بررسی و تحلیل جایگاه دیپلماسی شهری در تاب‌آوری شهری در مواجه با مخاطرات محیطی با تاکید بر تجربیات جهانی

چکیده مقاله

چکیده: روند شهرنشینی در نیمه دوم قرن بیستم به طور قابل توجهی تحت تاثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قرار گرفت. در این دوره، مهاجرت به شهرها بویژه در کشورهای در حال توسعه افزایش یافت و جمعیت شهری به سرعت رشد کرد. با گسترش شهرهای جهانی و بوجود آمدن معضلات و مخاطرات متعدد، زمینه را برای تصمیم سازان و مدیران شهری به سمت تدوین برنامه هایی جهت مدیریت مخاطرات فراهم کرد. یکی از مهم ترین راه های کنترل مدیریت مخاطرات محیطی مقوله تاب‌آوری است. تاب‌آوری سبب می گردد افراد و جوامع بهتر با چالش‌ها روبرو شوند و از تجربیات خود و دیگران برای پیشگیری از آسیب های آینده استفاده کنند. اتکا به دیپلماسی شهری و گسترش تعاملات و روابط بین شهرها و نهادهای محلی در سطح جهانی در زمینه های مختلفی مانند محیط زیست، حمل و نقل، بهداشت، آموزش و توسعه پایدار و استفاده از تجربیات آنها می تواند مخاطرات محیطی را مدیریت بهینه کند. این مقاله سعی دارد با روش توصیفی تحلیلی و مرور سیستماتیک به راهبردهای مدیریتی در جهت تاب‌آوری شهری در برابر مهم ترین بحران های کلان شهری با تاکید بر تجربیات موفق کلان شهرها بپردازد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که دیپلماسی شهری نقش حیاتی در تقویت تاب‌آوری شهرها ایفا می کند و و با ایجاد همکاری های موثر و استفاده از تجارب کشورها و تبادل دانش، شهرها را در برابر چالش ها مقاوم تر و بستر را برای توسعه پایدارتر فراهم می کند.