اثر آموزش ویژگیهای زبرزنجیری تکیه و آهنگ بر درک خواندن دانش آموزان دارای کاشت حلزون: یک مطالعه مورد - منفرد

Abstract

مقدمه: ویژگیهای زبرزنجیری "تکیه" و "آهنگ" با برجسته نمودن برخی جنبه های معنایی و کاربردی زبان و همچنین، کمک به انتقال احساسات گوینده، نقش مهمی در برقراری ارتباط کلامی به ویژه در کودکان دارند. با وجود انجام اقدامات درمانی و توانبخشی به موقع به دنبال تشخیص زودهنگام کم شنوایی کودکان، این گروه با ورود به مراحل آموزش در دبستان، عملکرد ضعیفتری نسبت به همسالان شنوای خود در بعضی از جنبه های یادگیری و به ویژه درک خواندن دارند. به نظر می رسد تاکنون به اندازه کافی به آموزش این مهم در برنامه های توانبخشی کودکان دارای نقص شنوایی پرداخته نشده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش ویژگیهای زبرزنجیری گفتار بر درک خواندن این گروه از کودکان انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه از نوع پژوهشی مورد منفرد (تک آزمودنی) با دوره پیگیری یک ماهه بود. برنامه آموزشی ویژگیهای زبرزنجیری شامل آموزش درک تکیه و آهنگ در پنج جلسه تنظیم و تدوین و برای هر یک از چهار آزمودنی به صورت انفرادی اجرا شد. ابزار اندازه گیری، خرده آزمون "درک متن" از آزمون خواندن "نما" بود که در مقاطع زمانی پیش از مداخله، بلافاصله پس از مداخله و در پایان دوره پیگیری انجام گردید. تعیین اثر از طریق توصیفی و محاسبه درصد بهبودی در هر یک از آزمودنیها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در همه آزمودنی ها، نمرات درک متن نسبت به خط پایه بهبودی خوب و بالای 94 درصد را نشان داد. نمرات پس از پیگیری یک ماهه بیان کننده ثبات اثر برنامه آموزشی بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، آموزش ویژگیهای زبرزنجیری گفتار، درک خواندن را در کودکان دارای کم شنوایی بهبود می بخشد. این برنامه آموزشی را می توان برای طراحی برنامه های درمانی و توانبخشی این کودکان به درمانگران و برنامه ریزان آموزشی توصیه نمود.