استفاده از حشرات به عنوان پروتئین نوظهور در تغذیه دام و طیور

Authorsسیداحسان غیاثی
Conference Titleسیزدهمین کنگره ملی دانشجویان دامپزشکی و اولین کنگره بین المللی دانشجویان دامپزشکی
Holding Date of Conference2025-12-10
Event Placeتهران
Page number0-0
PresentationPOSTER
Conference LevelInternal Conferences
Keywordsپروتئین حشرات, خوراک دام پایدار, سوسک زرد آرد, سویا, مگس سرباز سیاه

Abstract

رشد بی‌وقفه جمعیت جهانی و افزایش تقاضا برای پروتئین حیوانی، امنیت غذایی را به یک دغدغه استراتژیک تبدیل کرده است. این امر، فشار فزاینده‌ای بر منابع پروتئینی رایج مانند کنجاله سویا و پودر ماهی وارد کرده که پایداری آن‌ها به دلیل تخریب منابع و صید بی‌رویه زیر سؤال رفته است ( Van Huis و همکاران ،¬2013). در این شرایط، حشرات با نرخ بالای تبدیل خوراک و توانایی استفاده از ضایعات آلی، به عنوان یک راهکار پایدار در زنجیره تأمین خوراک دام مطرح شده‌اند (Boer,2012 & Oonincx) این رویکرد، با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهینه‌سازی مصرف منابع، با اصول اقتصاد چرخشی و توسعه پایدار همسو است. هدف این مقاله مروری، تحلیل پتانسیل حشرات، به‌ویژه گونه‌های پرکاربرد مانند مگس سرباز سیاه (Hermetia illucens) و سوسک زرد آرد (Tenebrio molitor)، به عنوان جایگزینی پایدار برای منابع پروتئینی رایج است. این بررسی علاوه بر تحلیل ارزش تغذیه‌ای، به ارزیابی انتقادی چالش‌های کلیدی مرتبط با ایمنی زیستی و پایداری کاربرد آن‌ها در صنعت خوراک دام می‌پردازد. این پژوهش مروری نظام‌مند بر پایه جستجوی گسترده در پایگاه‌های داده تخصصی شامل Web of Science، Scopus، PubMed و CAB Abstracts انجام شد. برای شناسایی مقالات مرتبط، از کلمات کلیدی مشخصی مانند "Hermetia illucens", "Tenebrio molitor", "insect as feed", "animal nutrition" و "biosafety" استفاده گردید. پس از غربالگری مقالات، یافته‌های موجود در زمینه ارزش تغذیه‌ای حشرات (شامل پروتئین و اسیدهای آمینه) مورد سنتز و تحلیل قرار گرفتند. همچنین، خطرات احتمالی ایمنی زیستی و اهمیت فرآیندهای فرآوری مناسب برای تضمین کیفیت و ایمنی محصولات مبتنی بر حشرات به صورت انتقادی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد که حشرات با ترکیب غذایی مناسب، جایگزین‌های کارآمدی در خوراک دام هستند. با این وجود، کاربرد گسترده آن‌ها نیازمند غلبه بر چالش‌های جدی ایمنی زیستی (مانند خطر انتقال میکروارگانیسم‌ها و انباشت فلزات سنگین) است (EFSA,2015). این مقاله بر اهمیت روش‌های فرآوری مناسب (مانند تیمار حرارتی) برای کاهش این خطرات و بهبود کیفیت محصول تأکید دارد. در نهایت، این پژوهش به شناسایی شکاف‌های علمی و تدوین دستورالعمل‌های صنعتی برای توسعه پایدار این فناوری کمک می‌کند.

Paper URL