ارزیابی کارایی استفاده از تغییرات خرد اقلیم در تفکیک پوشش اراضی در مقایسه ‏با برخی از روش‌های طبقه‌بندی نظارت‌شده در ‏محیط‌های شهری خشک

Abstract

تفکیک بین اراضی بایر و ساخت و ساز شده از یکی از مهم‌ترین مسائل در تهیه نقشه کاربری اراضی/ پوشش اراضی در اقلیم‌های خشک و ‏نیمه‌خشک ‏است. در این راستا پژوهشگران بسیاری سعی در افزایش دقت طبقه‌بندی از طریق به کارگیری روش‌های مختلف داشته‌اند که ‏دنبال کردن برخی از روش‌ها ‏پیچیده و زمانبر است. از این رو مقاله حاضر با هدف به کارگیری تغییرات خرد اقلیم از طریق اجرای ‏الگوریتم پهنه‌بندی محلی اقلیم (‏LCZ‏) در شناسایی ‏کاربری اراضی با تاکید بر تفکیک مناطق ساخت و ساز شده در یکی از شهرهای ‏خشک ایران انجام شد و کارایی روش با بررسی صحت طبقه‌بندی در ‏مقایسه با روش‌های مختلف نظارت شده شامل حداکثر احتمال، ‏حداقل فاصله، فیشر، ‏KNN، ‏Artmapفازی، شبکه عصبی مصنوعی و ماشین بردار پشتیبان مقایسه ‏گردید. منطقه مورد مطالعه شهر زاهدان ‏بوده که دارای رشد مناطق ساخت و ساز شده بسیار چشمگیری در دهه‌های گذشته است. به این منظور از چهار ‏دوره از تصاویر ماهواره ‏لندست هشت سال 2020 استفاده شد. نمونه‌های تعلیمی از گوگل ارث استخراج شد و صحت‌سنجی نتایج طبقه‌بندی‌ها به کمک ‏‏218 نقطه ‏تصادفی انجام شد. نتایج صحت‌سنجی نشان داد که استفاده از الگوریتم ‏LCZ‏ با صحت کلی و ضریب کاپای 33/96 درصد و 95/0 ‏بالاترین و ‏پس از آن روش‌های ماشین بردار پشتیبان و فیشر با صحت کلی 61/87 و 03/83 و ضریب کاپای 82/0 و 75/0 قرار دارند. از ‏این‌رو برای مطالعات ‏کاربری اراضی/پوشش اراضی روش ‏LCZ‏ که خرد اقلیم‌های محلی را در نظر می‌گیرد، پیشنهاد می‌شود.‏