مروری بر اثرات سمیت غلظت‌های مختلف قارچ‌کش‌ها در بافت‌های ماهی‌

Abstract

قارچ‌کش‌ها معمولاً در تولید محصولات کشاورزی برای سرکوب یا از بین بردن قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی استفاده می‌شوند و در نتیجه تلفات محصول را کاهش می‌دهند. قارچ‌کش‌ها نه تنها باعث آلودگی محیط زیست، آسیب به اکوسیستم‌های کشاورزی و کیفیت خاک می‌شود، بلکه خطر ابتلا به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی را هم به همراه دارند. بررسی بافت‌شناسی اغلب با تجزیه و تحلیل رفتاری ترکیب می‌شود تا درک عمیق‌تری از آسیب ناشی از قارچ‌کش‌ها به سیستم عصبی ارائه دهد. ماهی به عنوان یک ارگانیسم مدل برای ارزیابی سمیت آبزیان عمل می‌کند، سطوح شناسایی شده قارچ‌کش‌ها نگرانی‌هایی را در مورد ایمنی اکوسیستم‌های آب شیرین ایجاد کرده است که به طور بالقوه نه تنها بر جمعیت ماهی‌ها، بلکه بر کل شبکه غذایی نیز تأثیر می‌گذارد. با توجه به کاربرد گسترده قارچ‌کش‌ها در کشاورزی و وجود آن‌ها در باقیمانده‌های مواد غذایی و محیط زیست، سمیت آن در موجودات غیرهدف، از جمله آبزیان، باید ارزیابی شود زیرا آنها شاخص‌های حساسی از تغییرات اکولوژیکی هستند. بنابراین هدف از این پژوهش مروری بر اثرات سمیت غلظت‌های مختلف قارچ‌کش‌ها در بافت‌های ماهی‌ می‌باشد