مروری بر اثرات سمیت غلظت‌های مختلف میکروپلاستیک پلی‌استایرن در بافت‌ کبد ماهی

چکیده مقاله

در سال‌های اخیر، میکروپلاستیک‌ها به طور فزاینده‌ای محیط زیست جهانی و سلامت انسان را تهدید کرده‌اند. میکروپلاستیک‌ها ذرات پلاستیکی کوچکی با اندازه کمتر از 5 میلی‌متر هستند که از تجزیه زباله‌های پلاستیکی بزرگتر یا تولید در مقیاس میکروسکوپی حاصل می‌شوند و به دلیل پایداری، توزیع گسترده، نگرانی‌های زیست‌محیطی ایجاد می‌کنند. میکروپلاستیک‌ها به طور گسترده در آب دریا، آب شیرین، خاک، هوا و حتی مناطق قطبی پراکنده شده‌اند. از آنجا که میکروپلاستیک‌ها کوچک، مقاوم به درمان هستند و به راحتی به اشتباه خورده می‌شوند، می‌توانند در بدن تجمع یابند. مهم‌تر از آن، میکروپلاستیک‌ها با انتقال از طریق زنجیره‌های غذایی، سلامت انسان را تهدید می‌کنند. میکروپلاستیک‌ها می‌توانند وارد مغز، کبد، روده و سایر اندام‌های موجودات آبزی شوند و تجمع یابند و باعث تغییرات پاتولوژیک زیادی شوند. میکروپلاستیک‌های پلی‌استایرن یک آلاینده محیطی نوظهور و یکی از انواع اصلی میکروپلاستیک‌ها است که خطرات قابل توجهی را برای موجودات آبزی ایجاد می‌کند. قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک‌ها باعث تولید بیش از حد ROS در موجودات آبزی که منجر به افزایش استرس اکسیداتیو می‌شود. در آبزیان، ماهی ها به عنوان مهمترین نشانگر زیستی برای ارزیابی سمیت میکروپلاستیک‌ها در نظر گرفته می‌شوند. کبد معمولاً به عنوان اندام هدف برای سمیت میکروپلاستیک‌ها در نظر گرفته می‌شود، زیرا آن‌ها عمدتاً در کبد تجمع می‌یابند. کبد، به عنوان یک اندام دارای سیستم ایمنی سالم، به عوامل استرس‌زای داخلی و خارجی واکنش نشان می‌دهد. از آنجایی که قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک‌ها باعث ایجاد سمیت در کبد و سیستم عصبی موجودات زنده می‌شود بنابراین هدف از این پژوهش مروری بر اثرات سمیت غلظت‌های مختلف میکروپلاستیک پلی‌استایرن در بافت‌ کبد ماهی می‌باشد.