پیش‌بینی نشانه‌های افسردگی دانش‌آموزان پسر براساس تروماهای دوران کودکی

Abstract

هدف این پژوهش، پیش­بینی نشانه­های افسردگی در دانش­آموزان پسر براساس تروماهای دوران کودکی بود. روش این پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی بود. جامعة آماری را کلیة دانش­آموزان پسر دورة اول و دوم متوسطه مدارس شهرستان رباط کریم (استان تهران) در سال تحصیلی 1399-1400 تشکیل داده­اند. تعداد 310 دانش­آموز به صورت نمونه­گیری تصادفی چند­مرحله­ای انتخاب شدند و به پرسشنامه­های افسردگی کودک و نوجوان کواکس و پرسشنامه ترومای کودکی برنشتاین پاسخ دادند. داده­های بوسیله آزمون­های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون استاندارد تجزیه و تحلیل شد. یافته­های این مطالعه نشان داد که ترکیب خطی متغیرهای تروماهای دوران کودکی (سوء‌استفاده هیجانی، سوء‌استفاده فیزیکی، جنسی، غفلت هیجانی و غفلت فیزیکی) به طور معناداری افسردگی دانش­آموزان را پیش‌بینی می‌کند. از میان تروماهای دوران کودکی، سوءاستفاده هیجانی و سوءاستفاده فیزیکی به طور معناداری افسردگی را در دانش­آموزان را پیش بینی کردند. ولی سوءاستفاده جنسی، غفلت هیجانی و غفلت فیزیکی نتوانستند افسردگی را به طور معناداری پیش­بینی کنند. همچنین مدل حاضر توانست 25 درصد از واریانس افسردگی در دانش­آموزان را تبیین کند. در این مطالعه داده­ها از نقش معنا­دار تروماهای کودکی بویژه سوءاستفاده هیجانی و فیزیکی در دانش­آموزان حمایت می­کند. پیشنهاد می­شود که در درمان افسردگی دانش­آموزان تاریخچه­ی تروماهای دوران کودکی نیز مورد توجه متخصصان بالینی قرار بگیرد.