بررسی حاشیه نگاری ها بر سی جزء قرآن خطی مرتبط با تاریخ ملی روستای سرخنگ

چکیده مقاله

تاریخ محلی دانشی است برای بازسازی گذشته در مقیاسی محلی/منطقه ای.تاریخ محلی نوعی تاریخ درباره یک شهر یا یک محل نوشته می شود،در این نوع تاریخ نکته اصلی حس شهر وطنی و تفاخر بومی هویدا است. تاریخ نگاری محلی نوعی شهرشناسی در دل تاریخ است که اطالعات جامعی درباره شهرها،اعیان،نام آوران علم و ادب و هنر،بناهای جغرافیایی در بر دارد )آژند،1388 :283 .)در مورد روستاها کمتر منابع موثق و مکتوبی می توان پیدا نمود لکن اگر جستجویی در اسناد موجود صورت گیرد می توان در خصوص تاریخ آن حقایقی را دریافت.یکی از منابع ارزشمند که به نوعی روز شمار حوادث یک روستا نیز محسوب می شود یاداشت نگاری های مردم بر حاشیه قرآن ها بوده که در مجالس ترحیم حسب مورد ثبت می شده است.توجه به این نوشته ها از جهت اینکه به طور مرتب و در 1 .دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی دانشگاه بیرجند ir.ac.birjand@mshateri 2 .دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران دوره اسالمی دانشگاه بیرجند com.yahoo@khalili96.Abolfazl 422 طی سالهای متوالی صورت می گیرد دارای اهمیت است چنان که در پژوهش اخیر در فاصله سال 1228 قمری تا دهه 1350 شمسی تقریباً 170 سال یاداشت های بر حاشیه قرآن های مورد استفاده ثبت شده است. این پژوهش از این جهت که می تواند یک منبع مهم جهت مطالعات تاریخی در واحد تحلیل روستا را معرفی نماید می تواند ارزشمند و قابل تامل باشد چرا که در مطالعات تاریخی روستا بیشتر بر اسنادی همچون وقف نامه ها، مهر نامه ها و بعضاً مکاتبات اداری تاکید می شود و حاشیه نوشته ها، مخصوصا بر قرآن های مورد استفاده در جلسات ترحیم کمتر مورد توجه است