بررسی انباشت سدیم در برخی از گونه های شورزی تیرههای قیچیان، علف هفت بندیان، کاسنیان و تاج خروسیان

نویسندگانمریم مودی - سیدموسی موسوی کوهی
نشریهیافته های نوین در علوم زیستی - Nova Biologica Reperta
شماره صفحات۹۶-۱۰۵
شماره سریال۶
شماره مجلد۱
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار۲۰۱۹
رتبه نشریهISI
نوع نشریهچاپی
کشور محل چاپایران

چکیده مقاله

شناسایی ویژگیهای گونههای شورزی محلی اهمیت زیادی در استفاده کاربردی از آنها دارد. مطالعه حاضر با هدف شناسایی گونههای شورزی منطقهای بیابانی و بسیار شور در اطراف شهرستان خوسف واقع در استان خراسان جنوبی و تشخیص روش تحمل شوری )دفع یا انباشت نمک( آنها انجام شده است. برای این منظور، انباشت سدیم در ریشه و Artemisia ( درمنه سفید ،)Pteropyrum olivieri( پرند کوهی ،)Peganum harmala( اسپند ،)Launaea arborescens( اندامهوایی هفت گونه شامل چرخه و خاک اطراف ریشه آنها بررسی )Pulicaria gnaphalodes( و کککش بیابانی ). Aerva javanica( پشموک ،)Zygophyllum eurypterum( قیچ ،)santolina آن از ریشه به اندامهوایی و )Translocation factors: TF( در ریشه، ضریب تراجایی )Bioconcentration Factor: BCF( شد. در ادامه، ضریب انباشتگی زیستی سدیم آن به بزرگی 65 دسی زیمنس بر متر EC در اندام هوایی محاسبه شد. نتایج نشان داد که خاک منطقه از نوع لومی رسی و )Accumulation Factor: AF( ضریب انباشتگی خاک این منطقه در زمره EC و با در نظرگیری )ESP( درصد سدیم تبادلی ،)SAR( است که نشان دهنده شوری بسیار زیاد خاک است. بر طبق مقادیر نسبت جذب سدیم )ds/m( بیشتر از AF و BCF در برخی گونهها بیشتر از یک بود. با این حال، از آنجا که در هیچ یک از گونههای مورد بررسی ضریب TF خاکهای شور-سدیمی قرار دارد. ضریب یک نبود، گونههای مذکور جذبکننده یا انباشتگر سدیم نیستند. در مقابل، به نظر میرسد که همه گونههای مورد مطالعه، دفعکننده نمک و یا حداقل دفعکننده سدیم هستند.

لینک ثابت مقاله

tags: انباشتگر نمک، خاک شور، دفعکننده نمک، ضریب انباشتگی زیستی، گیاهان شورپسند