مدیریت تداخل در شبکه های رادیوشناختگر با استفاده از شکل دهی پرتو همکارانه

Abstract

در این مقاله، مدلی جدید از یک شبکهی رادیوشناختگر معرفی میشود؛ که شامل چندین گیرندهی ثانویه، تعدادی رله و یک - - ف گیرندهی اولیه است. هنگامی که لینک کاربر اولیه غیر فعال است، تمام فرستندههای ثانویه که دادههای آنها از قبل در بافرهایی - ذخیره شده است، میتوانند دادههایشان را بطور همزمان به سمت رلهها پخش کنند. در مرحلهی بعد، رلههایی که دادهها را به درستی دریافت و بازگشایی کردهاند، آنها را با استفاده از یک روش شکلدهی پرتو همکارانهی جدید به سمت گیرندههای ثانویه ارسال میکنند. در این مرحله، فعال یا غیر فعال بودن لینک کاربر اولیه اهمیت چندانی ندارد؛ چون شکلدهی پرتو همکارانهی پیشنهادی باعث میشود که توان دریافتی گیرندههای ثانویه بیشینه گردد در حالی که توان تداخلی ایجاد شده بر روی گیرندهی اولیه از حد مجاز تجاوز نکند. نتایج حاصل از شبیهسازی اعتبار روش شکلدهی پرتو پیشنهادی را نسبت به روش شکلدهی پرتو ZF تأیید میکند و باعث بهبود عملکرد شبکهی معرفی شده میگردد.