CV


FA
Reza Chmani

Reza Chmani

Assistant Professor

reza.chamani@birjand.ac.ir

دانشکده/پردیس: Natural Resources and Environment

گروه/دانشکده Pasture and Watershed

CV
FA
Reza Chmani

Assistant Professor Reza Chmani

reza.chamani@birjand.ac.ir
دانشکده/پردیس: Natural Resources and Environment - گروه/دانشکده Pasture and Watershed

میزان دستیابی به شاخصهای حفاظت و استفاده پایدار از بومسازگانها در چارچوب اهداف توسعه پایدار در حوزه آبخیز شازند استان مرکزی

Authorsرضا چمنی,سید حمیدرضا صادقی,محدثه علیمحمدیثانی,سیدههاجر اکبری,فاطمه نیکنام,فروزان جامگوهری,میترا جلیلیان,محمدمهدی ملک,رضا یاقوتی,مرجان بهلکه
Journalمدیریت جامع حوزه های آبخیز
Page number18-49
Serial number۶
Volume number۳
Paper TypeFull Paper
Published At۲۰۲۶
Journal TypeTypographic
Journal CountryIran, Islamic Republic Of
Keywordsاستاندارد جهانی, اهداف توسعه پایدار, پایداری بومسازگان, عملکرد آبخیز, مدیریت جامع آبخیز

Abstract

چکیده مبسوط مقدمه: آبخیزها به عنوان سامانههای طبیعی تحت تأثیر عوامل داخلی و بیرونی با کاهش عملکرد و تأمین نیازهای گروداران خود مواجه میشوند. به عبارتی دیگر توسعه اقتصادی و گسترش تجارتهای بینالمللی، تغییرات فرهنگی و شکلگیری فنآوریهای نوین، توأم با افزایش خشکسالی، بیابانزایی و سیالب، تقاضا برای تأمین منابع موردنیاز حیات انسانی را افزایش داده است. این امر سبب شده مدیریت و استفاده اصولی از منابع خاکوآب و حفظ محیطزیست ضرورتی دوچندان یابد و به یکی از دغدغههای اصلی در برنامهریزیهای توسعهای تبدیل شود. بااینحال در مدیریت آبخیزها ارتباط چندانی بین برنامهریزی صحیح، کاهش و مدیریت خطر، نگرانیهای محیطزیستی و مقایسه عملکرد در سطح منطقهای و جهانی برقـرار نیسـت. در عین حال ارزیابی عملکرد سامانه آبخیز با استفاده از معیارهای مقبول جهانی کمتر انجام شده است. براین اساس دراین پژوهش عملکرد شاخصهای توسعه پایدار مؤثر بر حفاظت و بهرهبرداری پایدار از بومسازگانها در آبخیز شازند استان مرکزی از طریق شناسایی و تحلیل شاخصهای مرتبط موردبررسی قرار گرفت. مواد و روشها: برای ارزیابی عملکرد شاخصهای توسعه پایدار مؤثر بر حفاظت و بهرهبرداری پایدار از بومسازگانها، در گام نخست از 17 هدف توسعه پایدار، شاخصهای با بیشترین تأثیر بر بومسازگانهای آبخیز شازند انتخاب شدند. در ادامه بازدیدهای متعددی از آبخیز شازند بهعمل آمد و با استفاده از گزارش بازدیدهای صحرایی و جمعآوری دادهها، شرایط فعلی آن تعیین شد. در نهایت 19 شاخص مرتبط با بومسازگانها انتخاب شدند. برای محاسبه عملکرد، مقادیر هر یک از شاخصها از طریق یک رویکرد چندمنبعی با استفاده از فرادادههای جهانی اهداف توسعه پایدار و گزارشهای بینالمللی، اتخاذ شدند. برای برخی از شاخصها، آستانهها بر اساس استانداردهای ملی و منطقهای از منابع رسمی ایران تعریف و با اعتبارسنجی از هیئت متخصصان تکمیل شدند. سپس برای تعیین عملکرد هر یک از شاخصها با استفاده از کران باال و پایین، شاخصها به مقیاسی بین صفر تا 100 نرمالسازی شدند. در ادامه پراکنش مکانی عملکرد هر یک از زیرآبخیزها مشخص شد. نتایج و بحث: براساس نتایج پژوهش حاضر، از بین 19 شاخص موردبررسی، دستیابی به شاخصهای مرگومیرها و مفقودین متأثر از بالیای طبیعی و اختالالت در خدمات اساسی منتسب به بالیا بهترتیب با 100 و 94 درصد باالترین عملکرد را داشته و شاخصهای نسبت مناطق کشاورزی مولد و پایدار، شاخص پوشش سبز کوهستان و مناطق حفاظتشده گیاهی و جانوری بهترتیب با 1 ،21/1 و 9/11 درصد کمترین عملکرد را به خود اختصاص داده است. همچنین پهنهبندی صورت گرفته نشان داد که آبخیز شازند با برخورداری از شرایط نامطلوبتر در زیرآبخیزهای مرکزی در مجموع در شرایط متوسط رو به افول قرار دارد. عوامل کلیدی مؤثر بر این تغییرات شامل فعالیتهای گسترده صنعتی مانند پاالیشگاهها و کارخانههای پتروشیمی و افزایش عملیات معدنی است که اثرات منفی خود بر بومسازگان منطقه را گذاشته است. نتیجهگیری: برای جلوگیری از تخریب بیشتر منابع، تمام افراد در ابعاد جهانی، ملی و بهویژه در سطح محلی باید این واقعیت مهم را دریابند که پیشرفت و توسعه باید روندی پایدار داشته باشد. لذا در آبخیز شازند دستیابی به وضعیت قابلقبولی از فرآیند رشد، توسعه در جوامع انسانی نیازمند مهیا نمودن زمینههای برنامهریزی بر پایه شناسایی محیط و بهرهگیری از قابلیتهای موجود در منطقه است. همچنین شناخت، بررسی و تحلیل توانمندیهای انسانی و طبیعی موجود میتواند بهعنوان زیربنا و اصلی مهم مدنظر قرارگیرد. توجه به رشد باالی صنعت و آلودگیهای ناشی از آن در آبخیز شازند، با در نظر گرفتن توانمندیهای زراعی و مدرنیزه کردن آن میتوان گامی مهم در بهبود اهداف توسعه پایدار برداشت. بهاینمنظور پیشنهاد میشود در برنامهریزیهای کوتاه و بلندمدت مدیران استانی و محلی، افزایش سهم بخش کشاورزی از اعتبارات سرمایهای در بودجة عمومی صورت گیرد. همچنین، افزایش سهم بخش کشاورزی از تسهیالت بانکی و نیز هدایت منابع بانکی به تجهیز و نوسازی بنگاههای بخش کشاورزی میتواند نقش مؤثری در زمینة افزایش بهرهوری و اشتغال در این بخش ایفا کند.

Paper URL