سنگ¬نگاری و شیمی ¬گارنت¬ها در اسکارن تیغناب، جنوب خاور سربیشه(خاور ایران)

Abstract

در منطقه تیغناب در جنوب خاور سربیشه، نفوذ توده¬های کوارتزدیوریتی متعلق به الیگو-میوسن به صورت گنبد، دایک و سیل، به درون سنگ آهک و ماسه سنگ¬های پالئوسن-ائوسن سبب تشکیل اسکارن و کانی¬زایی آهن شده است. بر اساس بررسی¬های صحرایی و ویژگی¬های کانی¬شناسی، اسکارن تیغناب به دو گروه درون¬اسکارن و برون¬اسکارن تقسیم شد. درون اسکارن در حاشیه توده نیمه¬عمیق و با گسترش بسیار محدود تشکیل شده است. ترکیب سنگ¬شناختی درون اسکارن، مشابه توده¬های نیمه-عمیق(کوارتزدیوریت پورفیری) می¬باشد. دگرسانی پلاژیوکلازها به کانی¬های رسی، سریسیت، اپیدوت و پرهنیت و همچنین تبدیل هورنبلند به اپیدوت، کلریت و کربنات بیانگر رخداد دگرگونی درجه پایین است. برون¬اسکارن در سنگ¬های میزبان تشکیل شده و کانی¬های آن شامل گارنت، کلسیت، اپیدوت، کلریت، مگنتیت، کوارتز و پیروکسن می¬باشند. بافت¬های رایج آن، شامل گرانوبلاستیک و کاتاکلاستیک هستند. برون¬اسکارن¬های تیغناب شامل اپیدوت¬اسکارن، گارنت¬اسکارن کلریتی و اپیدوتی¬شده و گارنت¬اسکارن پیروکسن¬دار کلریتی و اپیدوتی¬شده، هستند. بر اساس نتایج تجزیه شیمیایی به روش ربزپردازش الکترونی(EPMA)، گارنت¬های مورد بررسی در رده کلسیم¬دار و از نوع محلول جامد گروسولار-آندرادیت می¬باشند. مقایسه ترکیب گارنت¬های مطالعه-شده با گارنت¬های موجود در اسکارن¬های کلسیک جهان نشان می¬دهد که این گارنت¬ها در محدوده اسکارن¬های آهن¬دار قرار می-گیرند. یکی از خصوصیات گارنت¬ها در اسکارن تیغناب، وجود منطقه¬بندی نوسانی می¬باشد. بررسی تغییرات ترکیبی این کانی در پروفیل¬های ترسیم¬شده، بیانگر این است که مقدار سازنده گروسولار روند تقریباً یکنواخت داشته، اما مقدار سازنده آندرادیت تغییرات جزئی را نشان می¬دهد. حضور آندرادیت و تغییرات آن در گارنت¬های مورد مطالعه، به ترتیب بیانگر بالابودن فوگاسیته اکسیژن و تغییرات سهم آن در هنگام تبلور گارنت بوده است.