تعیین محیط تکتونیکی و شرایط فیزیکوشیمیایی تبلور سنگ¬های نیمه¬عمیق جنوب غرب خوسف(شرق ایران) با استفاده از شیمی کانی پیروکسن

چکیده مقاله

سنگ¬های نفوذی و نیمه¬عمیق با ترکیب مونزودیوریت و دیوریت پورفیری در35 کیلومتری جنوب غرب خوسف و در بخش شرقی بلوک لوت رخنمون دارند. بافت اصلی مونزودیوریت، گرانولار است و در برخی نمونه ها بافت پوئی¬کلیتیک نیز دیده می شود. دیوریت پورفیری، تشکیل دهنده بخش حاشیه ای توده مونزودیوریتی بوده و دارای بافت پورفیری با زمینه ریزدانه است. کانی¬های سازنده مونزودیوریت شامل پلاژیوکلاز، پیروکسن، بیوتیت و آلکالی فلدسپار هستند. کوارتز و کانی کدر به عنوان کانی فرعی و کانی رسی، کلریت و اکسید آهن به عنوان کانی دگرسانی حضور دارند. فراوان¬ترین کانی تشکیل دهنده دیوریت پورفیری، پلاژیوکلاز است که به صورت فنوکریست و در زمینه ریزدانه وجود دارد. پیروکسن¬ کانی فرومنیزین رایج در این بخش است. کوارتز به صورت بلورهای ریز به عنوان کانی فرعی در زمینه سنگ مشاهده می شود. برای بررسی شرایط فیزیکوشیمیایی تبلور و جایگزینی سنگ¬های مورد مطالعه، از نتایج تجزیه ریزپردازشی کانی¬پیروکسن استفاده شد. بر اساس نتایج تجزیه ریزکاو الکترونی کانی پیروکسن، محیط تکتونیکی سنگ های مورد مطالعه، کمان آتشفشانی تعیین گردید.کلینوپیروکسن¬ ها دارای ترکیب اوژیت متمایل به دیوپسید بوده و دمای تشکیل آن¬ها حدود1150تا1200درجه سانتی¬گراد و فشار در زمان تبلور آن¬ها کمتر از 2 تا حدود 3 کیلوبار معادل عمق تقریبی6 تا10کیلومتر بدست آمد.