ارزیابی خشکسالی هواشناسی در دوره‌های آتی به‌کمک داده‌های گزارش پنجم تغییر اقلیم (مطالعه موردی: شهرستان‌های زابل و شیراز)

چکیده مقاله

یکی از مهمترین مشکلاتی که بشر در سال های اخیر با آن مواجه شده است، بحران آب و وقوع خشکسالی می باشد. به همین دلیل بررسی وضعیت خشکسالی در مدیریت بهینه منابع آب حائز اهمیت خواهد بود. در مطالعه حاضر سعی شده است با استفاده از خروجی پنج مدل گردش عمومی جو (Csiromk3.6، Gfdlcm2، GISS-E2-R، Ipsl و MIROC-ESM) و چهار سناریوی (RCP 2.6، RCP 4.5، RCP 6.0 و RCP 8.5) داده‌های بارش برای دو دوره‌ی آتی (2045-2025) و (2085-2065) تولید گردد و سپس با استفاده از مدل LARS-WG ریزمقیاس¬نمایی شود. با استفاده از داده¬های بارش، شدت خشکسالی به‌کمک شاخص خشکسالی بارش استاندارد (SPI) با مقیاس‌های زمانی مختلف (3، 12 و 48 ماهه) برای دو منطقه زابل و شیراز تعیین گردید. نتایج نشان داد که مقادیر شاخص SPI در مقیاس زمانی 12 و 48 ماهه نسبت به 3 ماهه شدت خشکسالی را بیشتر نشان می‌دهند. همچنین نتایج نشان داد که مدل MIROC-ESM نسبت به مدل¬های دیگر و سناریو RCP 8.5 نسبت به سناریوهای دیگر برای دو شهرستان زابل و شیراز خشکسالی را با شدت بیشتری نشان داده است.