بررسی رابطة بین سرمایههای فرهنگی و اجتماعی با مدارا در بین شهروندان

Abstract

قرارگرفتن افراد و گروههای مختلف با اندیشه ها و رفتارهای متفاوت در کنار هم و لزوم احترام به حقوق همدیگر و همزیستی مسالمت آمیز ضرورت طرح و شناخت مدارای اجتماعی را به عنوان ابزاری برای حل این مسایل خاطر نشان می کند. در این مقاله پژوهشی برای سنجش مدارای اجتماعی در جامعه مورد مطالعه با استفاده از روش پیمایشی و مقیاسی چند بعدی بر پایه مدل کینگ (با ابعاد مدارای فردی، اجتماعی، سیاسی،جنسیتی، مذهبی) پرداخته و با احتساب حجم نمونه به 400 نفر، جمعیت نمونه را از افراد 15 سال به بالای شهر مشهد به وسیله نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده است. با استفاده از پرسشنامه به جمع آوری داده ها اقدام شده و داده ها به وسیله نرم افزارهای مربوط تحلیل و گزارش شده اند. بر اساس یافته های تحقیق، در جامعه مورد مطالعه، میزان شاخص کل مدارا (شاخص0-100) در سطح متوسط است. در بین ابعاد شاخص مدارا، مدارای فردی و اجتماعی در سطح متوسط رو به بالا و مدارای جنسیتی و مدارای سیاسی در سطح پایینی قرار دارد. دو متغیر سرمایه فرهنگی و سرمایه اجتماعی در بهبود میزان مدارا در بین شهروندان موثر هستند. میزان شاخص کل مدارای اجتماعی در شهر مشهد متوسط است. این نشان دهنده آن است که در بعضی از حوزه ها (روابط جنسیتی و سیاسی) احتمال پیدایش رفتارهای تضادآمیز و منازعه ای بالا بوده و توجه به این شکاف ها ضروری است.