آیین نامه ها و مقررات موجود برای جمع آوری آب باران در سطح شهر

Abstract

جمع‌آوری و مدیریت آب باران در محیط‌های شهری به عنوان یک راهبرد کلیدی در مواجهه با چالش‌های کم‌آبی، کاهش سیلاب‌های شهری و احیای منابع آب زیرزمینی شناخته می‌شود. موفقیت این راهبرد مستلزم وجود چارچوب‌های قانونی و فنی منسجم است. این مقاله به بررسی نظام مقرراتی موجود در ایران پیرامون جمع‌آوری آب باران در سطح شهر می‌پردازد. با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور اسناد کتابخانه‌ای، قوانین بالادستی، مصوبات دولت، دستورالعمل‌های فنی و اقدامات محلی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه پشتوانه‌های قانونی ارزشمندی از سطح کلان وجود دارد، اما این مقررات پراکنده بوده و فاقد یک آیین‌نامه جامع، الزام‌آور و یکپارچه در مقیاس ملی هستند. خلأ اصلی در سطح مقررات تفصیلی و محلی، ضعف در مکانیزم‌های نظارت، اجرا و انگیزش اقتصادی احساس می‌شود. در پایان، پیشنهادهایی را برای تدوین یک «آیین‌نامه جامع مدیریت آب باران شهری» بخصوص تصویب قانون مدیریت یکپارچه منابع آب غیرمتعارف و سازگاری با کم‌آبی در سطح شهر نه فقط ساختمان ارائه می‌دهد.