تاثیر استفاده از مکمل¬های افزودنی بر عملکرد، شاخص¬های خونی و رشد اسکلتی گوسفندان بلوچی

Abstract

اثر مصرف مکمل¬های پروبیوتیکی و پری¬بیوتیکی بر عملکرد، متابولیت¬های خونی و اسیدهای چرب فرار شکمبه با استفاده از 40 راس گوسفند بلوچی با میانگین سنی یک سال و وزن اولیه 5/1 ± 30 کیلوگرم در قالب طرح کاملا" تصادفی با چهار تیمار و 10 تکرار به مدت 90 روز مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل: یک- گروه شاهد(جیره پایه)، دو- گروه پروبیوتیک( جیره پایه + 5/0گرم پروبیوتیک به ازای هر راس در روز)، سه- گروه پری بیوتیک( جیره پایه + دو گرم پری¬بیوتیک به ازای هر راس در روز)، چهار- گروه سین بیوتیک( جیره پایه + 5/0 گرم پروبیوتیک + دو گرم پری¬بیوتیک به ازای هر راس در روز) بود. مقدار خوراک مصرفی هر گوسفند بصورت روزانه و افزایش وزن در کل دوره محاسبه و ثبت شد. به منظور تعیین غلظت برخی از فراسنجه¬های خونی، در هفته پایانی از سیاهرگ گردنی وداج خونگیری به عمل آمد. نمونه¬گیری از مایع شکمبه چهار ساعت پس از خوراک¬دهی صبحگاهی با استفاده از سوند مری در روز 60 آزمایش انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مصرف پروبیوتیک اثر معنی¬داری بر فراسنجه¬های عملکردی گوسفندان بلوچی شامل وزن نهایی، افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک و بازده غذایی نداشت. غلظت گلوکز پلاسما با افزایش مقدار پروبیوتیک در جیره¬ها افزایش پیدا کرد و اختلاف معنی¬داری (05/0P<) با گروه شاهد داشت، اما این اختلاف بین جیره¬های دارای مکمل پروبیوتیک و جیره دارای مکمل پری¬بیوتیک معنی¬دار نبود و فقط اختلاف عددی مشاهده شد. غلظت استات و پروپیونات شکمبه¬ای گوسفندانی که مکمل پروبیوتیک و مکمل پری¬بیوتیک مصرف کرده بودند، نسبت به گروه شاهد بیشتر بود (05/0P<). به طور کلی می¬توان نتیجه گرفت که مصرف مکمل¬های پروبیوتیکی و پری بیوتیکی با توجه به اسیدهای چرب فرار تولید شده در این تحقیق باعث بهبود تخمیر شکمبه¬ای شد، ولی مصرف مکمل نتوانست در این تحقیق اثر معنی¬داری بر عملکرد و شاخص¬های رشد اسکلتی در گوسفندان بلوچی داشته باشد.