بررسی ویژگیهای تاریخنگاری محلی عرضی جامع مفیدی

Abstract

چکیده تاریخ¬نگاری محلی، تاریخ¬نگاریاست که موضوع آن بیان سرگذشت و شرح حال انسان¬های یک شهر یا منطقه در پرتو اوضاع مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن در طول تاریخ است. تاریخ¬نگاری محلی از جمله تاریخ¬نگاری هایی است که بررسی در عهد صفوی(907-1148ق.) بسیار رواج داشت و تاریخ محلی مناطق و شهرهای متعددی در این دوره نوشته شد. «جامع مفیدی» در قالب سه جلد اثر محمد مفید مستوفی بافقی کتابی است با موضوع تاریخ محلی یزد که در قرن یازدهم قمری دردوران حکومت صفوی به نگارش درآمده و در زمره برجسته ترین آثار در حوزه تاریخ¬نگاری محلی محسوب می-شود. از آنجایی¬که تاریخ¬نگاری محلی با جغرافیا پیوندی ناگسستنی دارد، صاحب¬نظران آن را به دو سبک «تاریخ¬نگاری محلی طولی» و «تاریخ¬نگاری محلی عرضی» تقسیم کرده اند.در پژوهش حاضر با هدف بررسی تاریخ¬نگاری عرضی در «جامع مفیدی»-که جامع هر دو سبک در تاریخ¬نگاری محلی است- مجلس چهارم از مقاله اولی «در ذکر مستوفیان عطارد نشان و ارباب قلم» کتاب مزبوربه عنوان نمونهمورد بررسی قرار گرفته و نتیجه بررسی در پایان پژوهش بیان شده است.