بررسی ساختارگرایانه پیرنگ داستان ضحاک با تکیه بر نظریه لاری وای

Abstract

در تحلیل ساختاری روایتشناسی رابطه بین زبان شناسی و ادبیات را بهتر آشکار میکند. باتبیین نظم روایی داستانها میتوان شیوهی روایی آنها را طبقه بندی کرد و در این بین نمیتوان از روابط علی و معلولی یک روایت که سازنده پیرنگ یا طرح داستان است چشم پوشید. در قرن بیستم در خصوص پیرنگ نظریه های مختلفی بیان شده است که یکی از این نظریه ها را لاری وای است. این نظریه تبیین کنندهی ابرساختاری است که هر داستانی را می توان در قالب آن تجزیه و تحلیل کرد، در این مقاله داستان ضحاک از شاهنامه بر اساس نظریه لاری وای تحلیل شده و نشان داده شده است که این داستان براساس نظریه ی لاری وای شامل چندین فرآیند پیرنگی میشود که تمامی این فرآیندها در دل ابرساختاری کلی جایمیگیرند و این نشان- دهنده ی پیرنگی قوی بین حوادث داستان است.