رزومه


EN
حسین فرزانه پور

حسین فرزانه پور

دانشیار

دانشکده: ادبیات و علوم انسانی

گروه: علوم سیاسی

مقطع تحصیلی: دکتری

سال تولد: ۱۳۴۴

رزومه
EN
حسین فرزانه پور

دانشیار حسین فرزانه پور

دانشکده: ادبیات و علوم انسانی - گروه: علوم سیاسی مقطع تحصیلی: دکتری | سال تولد: ۱۳۴۴ |

قابلیت های مناطق خراسان جنوبی در جهت ایجاد توسعه پایدار منطقه شرق کشور

نویسندگانحسین فرزانه پور
همایشسومین همایش ملی دولت پژوهی
تاریخ برگزاری همایش2021-05-08
محل برگزاری همایشمشهد
شماره صفحات0-0
نوع ارائهسخنرانی
سطح همایشداخلی
کلید واژه هامناطق بیابانی, خراسان جنوبی, توسعه پایدار, مهاجرت, امنیت

چکیده مقاله

امروزه مناطق بیابانی جهان در حیات بشر از جهات مختلف نقش بسزایی ایفا میکنند. بخش زیادی از پهنه جغرافیایی کشور ایران را نیز مناطق بیابانی تشکیل میدهد. در این میان استان خراسان جنوبی بهعنوان بخشی از مناطق ژئواستراتژیکی شرق ایران دارای بیابانهای وسیعی میباشد. با وجود اینکه مناطق بیابانی جنوب خراسان جزء مناطق خشک و نیمهخشک کشور محسوب میشود و همواره از کمبود منابع آبی، نداشتن هوای مناسب برای کشاورزی و همچنین فقدان پوشش گیاهی انبوه رنج میبرد، در عین حال ظرفیتهای بالقوه و بالفعلی هم دارد که صرفا مختص به این مناطق میباشد. توجه شایسته و درخور به این ظرفیتها از طریق برنامهریزی و اتخاذ راهبردهای صحیح میتواند سبب برونرفت منطقه استراتژیک شرق کشور از بحرانهای مختلف ازجمله بیکاری، مهاجرت روستائیان و عشایر، حل معضلات و مشکلات امنیتی و سیاسی و بهطور کلی تسریع در روند توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی خراسان جنوبی بهطور خاص و منطقه شرق کشور بهطور عام گردد. از جمله مهمترین این قابلیتها در خراسان جنوبی میتوان به وجود تابش مستقیم خورشید، سرعت وزش باد برای تولید انرژی پاک و تجدیدپذیر محیطی آرام و بدون آلودگی و آسمانی صاف و پرستاره بهعنوان یک حوزه گردشگری و در نهایت ظرفیتهای امنیت زای مناطق بیابانی خراسان جنوبی اشاره کرد. این منطقه همچنین با توجه به اقلیم و خاص خود دارای منابع ارزشمندی از گیاهان دارویی است که با توجه به فرصتهای شغلی که میتواند ایجاد نماید نقش مهمی در توسعه استان و منطقه ایفا میکند در این مقاله به اهمیت استفاده از این مزایا و ظرفیتهای موجود در مناطق بیابانی خراسان جنوبی پرداخته میشود سؤال اصلی که در متن مقاله به آن پاسخ داده میشود این است که چگونه و به چه میزان میتوان از ظرفیتهای بالقوه و بالفعل مناطق بیابانی خراسان جنوبی بهعنوان یک نعمت خداداد برای پیشرفت و توسعه منطقه شرق کشور استفاده کرد.