| نویسندگان | وحیده حسامی,الهه حقگو |
| نشریه | گلجام |
| شماره صفحات | 153-169 |
| شماره سریال | ۱۸ |
| شماره مجلد | ۴۲ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۲۰۲۶ |
| رتبه نشریه | علمی - پژوهشی |
| نوع نشریه | الکترونیکی |
| کشور محل چاپ | ایران |
| نمایه نشریه | isc |
| کلید واژه ها | دیو, شاهنامه, فرشهای تصویری, قاجار, نگارگری |
|---|
چکیده مقاله
دوره ۱۸، شماره ۴۲ - ( پاییز و زمستان ۱۴۰۱ ) دوره ۱۸سال ۱۴۰۱شماره ۴۲ صفحات ۱۶۹-۱۵۳ | برگشت به فهرست نسخه ها
XML English Abstract Print
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mendeley
Zotero
RefWorks
Goljaam E. An Examination of Demon-like Forms in Qajar Carpets. goljaam 2022; 18 (42) : 10
URL: http://goljaam.icsa.ir/article-1-971-fa.html
حقگو الهه، حسامی وحیده. بررسی نقشمایهی دیو در قالیهای تصویری قاجار و مقایسه با نقشمایهی دیو در نگارههای شاهنامهی عصر صفوی. نشریه علمی گلجام. ۱۴۰۱; ۱۸ (۴۲) :۱۵۳-۱۶۹
URL: http://goljaam.icsa.ir/article-۱-۹۷۱-fa.html
بررسی نقشمایهی دیو در قالیهای تصویری قاجار و مقایسه با نقشمایهی دیو در نگارههای شاهنامهی عصر صفوی
الهه حقگو۱ ، وحیده حسامی*
چکیده: (۳۱۳ مشاهده)
فرش دستباف از دیرباز تا به امروز جایگاه خود را در ردیف هنرهای ایران حفظ کرده و از ارزش بالایی برخوردار است. هنرمندان ایرانی نقش مهمی در حفظ این هنر ایفا کردهاند و با ایجاد خلاقیت در طرح و نقش باعث شدهاند تا علاوه بر جنبهی زیبایی، مفاهیم متعددی نیز به خود بگیرند که میتواند نشأت گرفته از باورها، عقاید و اسطورهها باشد. یکی از طرحهای مهم که از دورهی قاجاریه متداول شد، طرحهای تصویری است که نمونههای بینظیر آن را میتوان در فرشهای هوشنگ شاه و حضرت سلیمان مشاهده کرد. در این پژوهش که به صورت توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای و سایتهای معتبر صورت گرفته، 4 نمونه از شاهنامهی صفوی و ۱۲ نمونه تخته فرش انتخاب شده تا با تحلیل فرشهای هوشنگ شاه و حضرت سلیمان به دو پرسش پاسخ دهد که: 1- نقش دیو از منظر طراحی و رنگبندی در فرشهای دورهی قاجار چگونه است؟ 2- چه شباهتها و تفاوتهایی میان دیوان در فرش و نگارگری عصر صفوی وجود دارد؟ در بحث طراحی دیوها در فرشهای تصویری دورهی قاجار به صورت نیمه برهنه، خالدار و با جثهی کوچک یا بزرگ به تصویر درآمدهاند و اغلب به رنگ سفید هستند. با بررسی و مقایسهی دیوان در فرشهای تصویری با نگارههای شاهنامه مشخص شد که از لحاظ پوشش دارای دامنی بوده (بر خلاف نگارههای شاهنامه که هم دیو برهنه و هم نیمه برهنه وجود دارد) و اغلب به صورت زاویهدار و هندسی ترسیم شدهاند و به ندرت زیورآلات دیده میشود. از لحاظ رنگبندی نیز بیشترین رنگی که هم در فرش و هم در شاهنامه میتوان مشاهده کرد، رنگ سفید است؛ گرچه تنوع در هر دو گونه (فرش و شاهنامه) دیده میشود.