پرورش علاقه موقعیتی در بافت‌های آموزشی: مرور نظام‌مند راهبردها، پیشایندها و پیامدها

Authorsهادی صمدیهء,سیدصادق حسینی,احمد خامسان
Journalپژوهش‌های کیفی در علوم رفتاری
Page number219-236
Serial number۴
Volume number۱
Paper TypeFull Paper
Published At۲۰۲۵
Journal TypeElectronic
Journal CountryIran, Islamic Republic Of
Journal Indexisc
Keywordsعلاقه, علاقه موقعیتی, توسعه علاقه, انگیزش تحصیلی, محیط‌های آموزشی, مرور نظام‌مند

Abstract

زمینه: علاقه موقعیتی، حالتی روان‌شناختی و گذراست که توسط محیط برانگیخته می‌شود و نقشی کلیدی در فعال‌سازی یادگیری، تقویت انگیزش و افزایش درگیری تحصیلی دانش‌آموزان دارد. این نوع علاقه با تحریک کنجکاوی، می‌تواند به درگیری شناختی، عاطفی و رفتاری عمیق‌تر با محتوای آموزشی منجر شود. از این‌رو، شناسایی منابع و شیوه‌های پرورش آن برای طراحی آموزش‌های مؤثر و جذاب، اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف: هدف این پژوهش، ارائۀ مروری نظام‌مند و جامع بر راهبردها، پیشایندهای آموزشی و محیطی مؤثر بر علاقۀ موقعیتی، فرآیند توسعۀ آن به علاقه پایدار و پیامدهای آن بر یادگیری در محیط‌های آموزشی گسترده، بر اساس پژوهش‌های جهانی است. روش: پژوهش حاضر با رویکرد مرور نظام‌مند بر اساس مجموعه‌ای گسترده از مقاله‌های مرتبط و در دسترس دربارۀ علاقه موقعیتی انجام شد. داده‌ها از پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی (Google Scholar, Web of Science, ProQuest) و داخلی (Magiran, Sid) در بازۀ زمانی 1993-2025 گردآوری شدند. پس از مراحل شناسایی، غربالگری و ارزیابی مقاله‌ها بر مبنای معیارهای ورود و خروج، از میان 368 مقالۀ اولیه، در نهایت 88 پژوهش وارد تحلیل نهایی شد. یافته‌ها: نتایج مرور نظامند نشان داد که پیشایندهای اصلی علاقه موقعیتی شامل راهبردهای آموزشی فعال و معنادار (نظیر مداخلات ارزش کاربردی، بحث و همکاری)، ویژگی‌های تکلیف (مانند تازگی و چالش بهینه)، حمایت عاطفی و آموزشی معلم، ایجاد جو مثبت در کلاس و استفاده هدفمند از فناوری‌های آموزشی (مانند واقعیت افزوده و مجازی) است. از سوی دیگر، پیامدهای کلیدی علاقه موقعیتی، شامل افزایش درگیری تحصیلی (عاطفی، شناختی و رفتاری)، پایداری و تنظیم تلاش در مواجهه با دشواری‌ها، به‌کارگیری راهبردهای یادگیری عمیق، تجربه عواطف مثبت و تسهیل فرآیند تغییر مفهومی است. این سازه، نقشی میانجی و کلیدی در فرآیند یادگیری ایفا می‌کند، هرچند رابطۀ آن با پیشرفت تحصیلی عمدتاً غیرمستقیم است. نتیجه‌گیری: به مربیان و طراحان آموزشی پیشنهاد می‌شود برای بهبود یادگیری، علاقه موقعیتی را به‌طور هدفمند پرورش دهند. راهبردهای آموزشی فعال، معنادار و شخصی‌سازی‌شده، همراه با حمایت معلم و بهره‌گیری هوشمندانه از فناوری، می‌توانند به برانگیختن و حفظ علاقه کمک کنند و زمینه‌ساز درگیری تحصیلی، یادگیری عمیق و رشد علاقه پایدار شوند.

Paper URL