مدل ساختاری رضایت از زندگی بر اساس قربانی شدن سایبری با نقش میانجی احساس تعلق و پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان

Abstract

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی احساس تعلق و پریشانی روان‌شناختی در ارتباط قربانی شدن سایبری و رضایت از زندگی بود. این پژوهش، از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه‌های بیرجند، تبریز و سیستان و بلوچستان در سال تحصیلی 1403-1402 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، 580 نفر (352 نفر زن و 228 نفر مرد) در مطالعه شرکت کردند و پرسشنامه‌های قربانی شدن سایبری، احساس تعلق، پریشانی روان‌شناختی و رضایت از زندگی را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد تمام مسیرهای مستقیم به جز مسیر مستقیم قربانی شدن به رضایت از زندگی و نیز احساس تعلق، معنادار بودند (01/0 > p). مسیر غیرمستقیم قربانی شدن سایبری با رضایت از زندگی با نقش میانجی پریشانی روان‌شناختی نیز معنادار بود (01/0 > p). با این حال، مسیر غیرمستقیم قربانی شدن سایبری با رضایت از زندگی با نقش میانجی احساس تعلق معنادار نشد (05/0 < p). یافته‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد که تجربه قربانی شدن سایبری از طریق افزایش پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان می‌تواند منجر به کاهش رضایت از زندگی آنان شود.