بررسی تجربی تاثیر زمان پاشش سوخت ستان بالا بر عملکرد یک موتور احتراق دماپایین پاشش مستقیم

Abstract

در دهههای اخیر، موتورهای احتراق دماپایین به عنوان راهبردی موثر برای رسیدن به مدل احتراقی بهینه مورد توجه محققین قرار گرفتهاند. در این نوع مدل احتراقی، ابتدا سوخت با عدد اکتان بالا در راهگاه ورودی پاشیده شده و سپس در محفظهی احتراق یک سوخت دیگر با عدد ستان بالا، در زمانهای مختلف تزریق میشود. احتراق در موتورهای اشتعالتراکمی واکنش کنترلی، از هیچ ابزار کنترلی مستقیمی استفاده نمی کند و به شرایط اولیه و سینتیک شیمیایی واکنش ها وابسته است. با توجه به اهمیت زمانبندی احتراق و کنترل آن در عملکرد موتور احتراقی دماپایین، در این مطالعه با استفاده از متغیرهای کنترلی تأخیر در اشتعال، زمان پاشش سوخت و فشار بیشینه داخل سیلندر در کنار سیستم پاشش سوخت به عنوان عملگر کنترل احتراق، به بررسی تجربی عملکرد یک موتور احتراقی دماپایین پاشش مستقیم پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که زمان پاشش سوخت دیزل در داخل سیلندر، از مهمترین فاکتورهای تأثیرگذار در عملکرد و کارایی موتور است. برای نرخ پاشش متان slm 11 ، با افزایش تأخیر در زمان پاشش سوخت پایلوت )دیزل(، مقدار حداکثر نرخ آزادسازی حرارت و مصرف ویژه سوخت کاهش یافته در حالیکه فشار موثر متوسط اندیکاتوری و بازده اندیکاتوری ناخالص افزایش می یابد. همچنین با کنترل واکنش پذیری مخلوط و زمان پاشش سوخت با واکنش پذیری بالا، می توان به زمان احتراق مناسب دست یافت که نشاندهنده اهمیت زمان پاشش سوخت به عنوان یک پارامتر کنترلی مهم در کنترل احتراق یک موتور دماپایین است. بطور کلی، نرخ پاشش متان تأثیر ثانویه ای در مقایسه با زمان شروع پاشش بر تأخیر در اشتعال دارد.