ارزیابی خصوصیات رنگ کاسبرگ در گیاه دارویی چایترش تحت تأثیر مدیریت آبیاری، تلقیح با دو گونه قارچ میکوریزا و مصرف اسید هیومیک

Abstract

در این تحقیق تأثیر فراهمی آب (آبیاری پس از تبخیر 100 و 200 میلیمتر از تشتک کلاس و مصرف اسید هیومیک (صفر و (Glomus versiforme و Glomus intraradices ، و تحت تنش خشکی)، تلقیح میکوریزایی (شاهد 4 کیلوگرم در هکتار) بر عملکرد و مؤلفههای رنگ در کاسبرگهای گیاه دارویی چایترش مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور آزمایشی بهصورت کرتهای دو بار خردشده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی سرایان (دانشگاه بیرجند) انجام شد. عملکرد کاسبرگ در شرایط اعمال تنش خشکی کمتر از تیمار عدم وجود تنش (به بیشتر از تیمار عدم تلقیح Glomus intraradices 19 گرم در مترمربع) و در شرایط تلقیح با قارچ میکوریزای / 10 و 1 / ترتیب 7 12 گرم در مترمربع). همچنین مصرف هیومیک اسید در شرایط اعمال تنش خشکی عملکرد / 18 و 9 / میکوریزایی بود (به ترتیب 2 53 و 15 درصد شد. مصرف ، هیو وکرما به ترتیب به میزان 22 ،a* کاسبرگ خشک را بهبود بخشید. تنش خشکی موجب کاهش مقدار را 25 درصد افزایش داد. هر دو گونه میکوریزا حدود 66 درصد b/a اسید هیومیک نیز مقدار زاویه هیو را 63 درصد کاهش و نسبت شاخص هیو را در مقایسه با تیمار شاهد افزایش دادند. نتایج اثرات سهگانة عاملهای آزمایشی نشان داد که بیشترین و کمترین × عدم مصرف هیومیک × تلقیح میکوریزایی و عدم تنش × مصرف اسید هیومیک × به ترتیب در تیمارهای تنش خشکی b/a میزان عدم × 215 ) در شرایط عدم اعمال تنش خشکی º) 0). همچنین بیشترین میزان هیو / 0 و 02 / عدم تلقیح به دست آمد (به ترتیب 19 حاصل شد. بیشترین میزان شاخص قرمزی نیز در تیمار عدم وقوع تنش Glomus versiforme مصرف اسید هیومیک و تلقیح با با کروما a* انجام تلقیح میکوریزایی مشاهده شد. افزون بر این، همبستگی معنیداری بین × عدم کاربرد اسید هیومیک × خشکی ) ** 0+) به دست آمد. درمجموع، عملکرد و کیفیت / 0- ) و نیز بین هیو با شاخص قرمزی (** 68 / +0/64 ) و شاخص قهوهای شدن (** 71 رنگ کاسبرگ چایترش در شرایط عدم وقوع تنش خشکی مناسبتر بود و تلقیح میکوریزایی توانست تا حدودی اثرات منفی تنش خشکی بر عملکرد و شاخصهای رنگ کاسبرگ را کاهش دهد.