بررسی تطبیقی وطن در اشعار محمّد ماغوط و سیّد اشرف الدّین گیلانی

Abstract

«وطنیات» به سروده¬هایی اطلاق می¬گردد که شاعر آن را در وصف وطن و آزادی¬خواهی، بیان مجد و عظمت و سربلندی وطن می¬سراید، شعرای بزرگ در طول تاریخ و حیات ادبیّات با هنرنمایی خود و پوشاندن لباس افتخار و آزادی بر قامت استوار وطن برای دفاع و حفظ آن از نفوذ استعمار جانفشانی نموده اند. بی¬شک «عشق به وطن» از مهم¬ترین امور مهم و مضامین حساسی است که شاعران به آن می¬پردازند و در واقع، یکی از ارکان مهم شعر شاعران به شمار می¬آید و در اعماق وجود بیشتر مردم نیز جای دارد. این حس میهن¬پرستی و وطن¬دوستی در طول تاریخ بشری در میان همۀ اقوام و ملل به اشکال گوناگونی رواج داشته است. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی مضمون «وطن» در اشعار محمّد ماغوط و سیّد اشرف الدّین گیلانی می¬پردازد. محمّد ماغوط از شعرا، نویسندگان و بزرگان ادبیّات معاصر عربی و از پیشوایان و پایه¬گذاران شعر نثر محسوب می¬شود که اهل سوریه است، اما بخشی از عمرش را در لبنان سپری نموده است. سیّد اشرف الدّین گیلانی از برجسته¬ترین شاعران و نویسندگان دورۀ مشروطه است. نتایج نشان می¬دهد که هر دو شاعر تحت تأثیر شرایط بد جامعه، اشعار سیاسی و وطنی خویش را سروده¬اند که با سرودن اشعار وطنی، حس وطن دوستی مخاطبان را تحریک می¬کردند و بذر نفرت از دشمنان را در دل آنان می¬کاشتند. هر دو شاعر در دوره¬های سخت استعمار، فقر، محرومیت، فساد، ظلم، زندگی خویش را آغاز نمودند. و هر دو از اوضاع سیاسی حاکم زمان خود شرایط مشابهی داشتند