بازشناسی احوال و اندیشة ابن فارس زهراوی کرسفی

Abstract

ابوالحسین احمد بن فارس بن زکریّا بن حبیب زهرای کرسفی، از جملة حکیمان و شاعران مشهور ادب عربی قرن چهارم هجری قمری است. وی در خانواده¬ای اهل علم و ادب ولادت و پرورش یافت. پدر ابن فارس، دانشمند نامور آن زمان و اوّلین معلّم برای فرزندش بود. ابن فارس پس از مدّتی راهی سفر شد و از محضر استادان برجسته علوم مختلف را آموخت و در دانش¬های صرف و نحو و لغت تبحّر یافت. ابن فارس علاوه بر آنچه ذکر شد، در شعر و سرودن اشعار نغز نیز توانایی ستودنی داشت و آثاری گرانبها از خود به یادگار گذاشته است. نوشتار حاضر به روش توصیفی تحلیلی با استناد به منابع مکتوب به بازشناسی احوال و اندیشة ابن فارس پرداخته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که ابن فارس در علوم نحو، لغت، ادب و ... از سرآمدان و پیشگامان عصر خود بود. او همواره مورد احترام جامعة علمی و فرهنگی و دینی روزگارش بود. او در بیان همواره پیرو نوآوری¬ها و دانش¬های بدیع است؛ زیرا معتقد است که علم باید منجر به کشف¬های جدید شود تا رشد یابد و در این عرصه، آزادانه و خردمندانه، شاعران و دانشمندان زمانه¬اش را می¬ستاید. همچنین، اومنتقدی دقیق و نکته¬سنج و جزئی¬نگر بوده است و بر پایة موازین علمی نظراتش را بیان می¬نماید.