تحلیل اقتصادی استحصال آب باران در دستیابی به توسعه پایدار شهر بندزرک هرمزگان

چکیده مقاله

استحصال آب باران با افزایش پوشش سبز شهری و ترسیب کربن کمک شایانی به توسعه پایدار شهرها میکند. لذا در پژوهش حاضر سعی شده است تحلیل اقتصادی استحصال آب باران شهر بندزرک استان هرمزگان صورت گیرد. براین اساس متوسط بارندگی ماهانه و سالانه برای دوره 1332 تا 1444 تعیین و سپس حجم قابل استحصال آب باران برای سالهای 1444 و 1414 تعیین شد. سپس با تخمین نیاز آبی درخت خرما، تعداد درخت قابل کشت به دو روش آبیاری قطرهای و بارانی و میزان سطح پوشش سبز حاصل از آن تخمین زده شد. در نهایت درآمد مستقیم تولید خرما و غیر مستقیم ترسیب کربن ناشی از استحصال باران محاسبه گردید. نتایج پژوهش نشان داد شهر بندزرک در سال 1444 دارای 2323382 مترمربع سطوح غیرقابل نفوذ است که در سال 1414 به 4346448 خواهد رسید. به طور متوسط نیز سالهای 1444 و 1414 دارای 444382 و 624438 حجم رواناب قابل استحصال است. باتوجه به نیاز آبی درخت خرما در آبیاری قطرهای و غرقابی به میزان 48 و 144 متر مکعب، در سال 1444 ، در آبیاری قطرهای و غرقابی به ترتیب 3644 و 3344 در خت و در سال 1414 ، به ترتیب 14844 و 6644 درخت قابل 64 و 22 تن کربن قابل ترسیب ، 33 و 14 و در سال 1414 ، کاشت است. براین اساس در آبیاری قطرهای و غرقابی در سال 1444 است. همچنین با آبیاری قطرهای در سال 1444 و 1414 به ترتیب 1432444 و 1864444 و در آبیاری غرقابی 462444 و 822444 میلیون ریال درآمد حاصل از فروش خرما است. به لحاظ هزینه نیز در آبیاری قطرهای در سال 1444 و 1414 به ترتیب 41444 و 82134 و در آبیاری غرقابی 44412 و 68344 میلیون ریال هزینه کاشت و داشت درخت خرما است. نسبت سود به هزینه در روش آبیاری قطرهای 24 و 22 و درآبیاری غرقابی 14 و 11 به ترتیب در سالهای 1444 و 1414 تعیین شد. به طور غیر مستقیم نیز میزان کربن ذخیره شده ناشی از ایجاد پوشش گیاهی، در سال 1444 در آبیاری قطرهای و غرقابی به ترتیب 414344 و 182434 و در سال 1414 به ترتیب 843244 و 318232 میلیون ریال درآمد قابل دستیابی است.