بررسی انباشت سدیم در برخی از گونه های شورزی تیرههای قیچیان، علف هفت بندیان، کاسنیان و تاج خروسیان

Abstract

شناسایی ویژگیهای گونههای شورزی محلی اهمیت زیادی در استفاده کاربردی از آنها دارد. مطالعه حاضر با هدف شناسایی گونههای شورزی منطقهای بیابانی و بسیار شور در اطراف شهرستان خوسف واقع در استان خراسان جنوبی و تشخیص روش تحمل شوری )دفع یا انباشت نمک( آنها انجام شده است. برای این منظور، انباشت سدیم در ریشه و Artemisia ( درمنه سفید ،)Pteropyrum olivieri( پرند کوهی ،)Peganum harmala( اسپند ،)Launaea arborescens( اندامهوایی هفت گونه شامل چرخه و خاک اطراف ریشه آنها بررسی )Pulicaria gnaphalodes( و کککش بیابانی ). Aerva javanica( پشموک ،)Zygophyllum eurypterum( قیچ ،)santolina آن از ریشه به اندامهوایی و )Translocation factors: TF( در ریشه، ضریب تراجایی )Bioconcentration Factor: BCF( شد. در ادامه، ضریب انباشتگی زیستی سدیم آن به بزرگی 65 دسی زیمنس بر متر EC در اندام هوایی محاسبه شد. نتایج نشان داد که خاک منطقه از نوع لومی رسی و )Accumulation Factor: AF( ضریب انباشتگی خاک این منطقه در زمره EC و با در نظرگیری )ESP( درصد سدیم تبادلی ،)SAR( است که نشان دهنده شوری بسیار زیاد خاک است. بر طبق مقادیر نسبت جذب سدیم )ds/m( بیشتر از AF و BCF در برخی گونهها بیشتر از یک بود. با این حال، از آنجا که در هیچ یک از گونههای مورد بررسی ضریب TF خاکهای شور-سدیمی قرار دارد. ضریب یک نبود، گونههای مذکور جذبکننده یا انباشتگر سدیم نیستند. در مقابل، به نظر میرسد که همه گونههای مورد مطالعه، دفعکننده نمک و یا حداقل دفعکننده سدیم هستند.