مطالعه مولکولی اکوتیپ های مختلف عناب در منطقه خراسان جنوبی بر مبنای ژن های کلروپلاستی

Abstract

Rhamnaceae یکی از گیاهان باغی و دارویی مهم در ایران و متعلق به خانواده Ziziphus jujuba Mill. سابقه و هدف: عناب در ایران در سال 2006 و در سال 2007 رده بندی درون جنس برای Z. Jujuba است. تنوع ژنتیکی اکوتیپ های مختلف گونه DNA 19 گونه توسط تجزیه هم زمان صفات ریخت شناختی و روش های مولکولی صورت گفته است. هدف از این مطالعه انجام است. matK و rbcL بارکدینگ و تجزیه و تحلیل مولکولی اکوتیپ های متفاوت عناب با استفاده از دو ژن کلروپلاستی مواد و روش ها: برای این منظور تعداد 25 اکوتیپ عناب از استان خراسان جنوبی و پنج استان دیگر کشور مورد ارزیابی قرار به عنوان گروه خارجی استفاده (Sangoisorba sp., Rosa sp.) گرفت. هم چنین دو جنس خویشاوند نزدیک از همین خانواده شد. خالص سازی (پالایش پروتئین و پلی ساکارید) با استفاده از روش دستی انجام شد. سپس ژل با استفاده از اتیدیوم بروماید DNA نیز با استفاده از نتایج الکتروفورز ژل آگاروز تخمین زده شد. ژن های کلروپلاستی از DNA رنگ آمیزی شده و کیفیت تکثیر شدند. تمام توالی های حاصل از خوانش فوروارد و معکوس در این مطالعه برای PCR استخراج شده با استفاده از تکنیک تولید توالی نهایی با استفاده از نرم افزار های مناسب سرهم شدند. هر گونه برای شناسایی سریع، دقیق و خودکار گونه ها انجام شد و تمام توالی به دست آمده از این مطالعه به DNA یافته ها: بارکد مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری) ارسال شد و ثبت گردید. نتایج نشان می دهد بیش ترین فاصله ژنتیکی بین اکوتیپ های ) NCBI عناب و دو نمونه از گروه خارجی وجود دارد و تنوع ژنتیکی قابل توجهی در بین اکوتیپ های مختلف عناب وجود ندارد و تفاوت های ریخت شناختی ناشی از شرایط بوم شناسی می باشد. اگرچه تحلیل داده های ترکیبی ژن ها بینش اطلاعاتی بیش تری نسبت به تحلیل جداگانه داده های توالی ارائه داد. طبق نتایج بیش ترین تنوع در اکوتیپ های خراسان جنوبی مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به گستره شبکه های هاپلوتیپی، خراسان جنوبی می تواند به عنوان یکی از خاستگاه های اصلی عناب در ایران معرفی گردد. مطالعات پیشین کاملاً نتایج حاصله از این مطالعه را تأیید می کند. با این حال، با در نظر گرفتن اهمیت اقتصادی گیاهان عناب در جهان، ایران و به ویژه خراسان جنوبی استفاده از نمونه های بیش تر و ژن های بیش تر به خصوص ژن های هسته ای برای مطالعه دقیق تر شباهت ها و تفاوت های ژنتیکی این اکوتیپ ها پیشنهاد می شود. اگرچه برای دستیابی به نتایج دقیق تر مطالعه بر روی تعداد گونه های بیش تر از مناطق مختلف ایران و استفاده از ژن های هسته ای پیشنهاد می گردد