بررسی تأثیر عوامل ساختاری و غیرساختاری بر تغییرات عمودی سطح زمین با نگاه ویژه به فرونشست شهرستانهای بشرویه و طبس با استفاده از تکنیک تداخل سنجی راداری

Abstract

چکیده دشتهای طبس و بشرویه که به ترتیب در بخشهای غربی و شرقی فرازمین شتری 1 قرار دارد، طی چند دهه گذشته دچار فرونشست شده است. یکی از کمهزینهترین روشها در پایش سرعت قائم پوسته زمین، روش تداخلسنجی راداری است. روشی مؤثر با پوشش وسیع و با قدرت تفکیک بالا است. در این پژوهش، دشتهای طبس و بشرویه بهمنظور تعیین الگوی سرعت قائم و ارتباطسنجی آن با ساختارهای فعال منطقه و برداشت بیرویه 2015 انتخاب شد تا با بهرهمندی از - آبهای زیرزمینی در بازه زمانی 2020 تلفیق اطلاعات ساختاری و افت سطح آبهای زیرزمینی در طی بازه زمانی مورد نظر با نتایج بهدستآمده از تکنیک تداخل سنجی راداری رابطه بین الگوی سرعت قائم پوسته زمین با این مشخص شود. نتایج این پژوهش نشان 5 میلی متر در راستای گسل / میدهد که بخش هایی از منطقه بیش از 2 اسفندیار در حال فراخاست است. درحالیکه فرونشست در این دشت های منحصر به دشتهای بشرویه و طبس با بیش از 37 - میلی متر در طی دوره زمانی مورد نظر میباشد. دامنه زیاد تغییرات در منطقه، بهویژه در گسلها ی راندگی به دلیل بالا نبودن م ی زان دگرشکل ی ب ین لرزه ای و عدم رخداد زمینلرزه با بزرگای بالا در دوره زمانی تفسیر تصاویر مورد استفاده در ای ن مطالعه، دلیل مهم غیرزمینساختی دارد. در منطقه، عامل تأثیرگذار در شکلگیری چنین تغییراتی، وقوع سیلابهای شدید فصلی و نشست رسوبات حمل شده توسط آنها میباشد؛ اما شواهدی همچون رودخانههای ماندری ، رودخانههای منحرف شده و سربریده، درههای باریک و ژرف و... در منطقه بر فراخاست منطقه تأکید دارد