CV


FA
Moslem Rostampoor

Moslem Rostampoor

Associate Professor

Faculty: Natural Resources and Environment

Department: Pasture and Watershed

Degree: Ph.D

Birth Year: 1983

CV
FA
Moslem Rostampoor

Associate Professor Moslem Rostampoor

Faculty: Natural Resources and Environment - Department: Pasture and Watershed Degree: Ph.D | Birth Year: 1983 |

BIO

Moslem Rostampour is an accomplished rangeland ecologist and natural resources engineer with expertise in rangeland management, ecosystem modeling, and applied ecology. His research spans both experimental and applied approaches, focusing on the interactions between vegetation, soil, and livestock in rangeland ecosystems. He has conducted extensive work on plant community dynamics, soil-plant relationships, and rangeland restoration, with particular attention to sustainable management practices.

Rostampour has been actively involved in curriculum development and teaching at undergraduate and graduate levels, covering topics such as rangeland ecology, advanced statistics, ecosystem modeling, and rangeland management practices. He has also contributed to multiple national projects on rangeland assessment, restoration, and sustainable utilization.

He has received numerous awards recognizing his academic and research excellence, including first rank in both the Master’s (2006) and Ph.D. (2009) entrance examinations in Natural Resources Engineering – Rangeland Management, Exemplary Faculty Member and Supervisor awards, and recognition as Distinguished and Exemplary Researcher of the University.

His work integrates applied research, education, and capacity building, aiming to advance the sustainability and productivity of rangelands in Iran and beyond.

Show More

ارزیابی وضعیت تنوع زیستی در داخل و خارج از منطقه احیای مراتع (مطالعه موردی: عرصه هلالی آبگیر شهرستان قاین)

Authorsمسلم رستم پور,فاطمه مرادی بنذرکی
Conference Titleچهاردهمین همایش ملی سامانه‌های سطوح آبگیر باران
Holding Date of Conference2026-02-14
Event Placeتهران
Page number0-0
PresentationPOSTER
Conference LevelInternal Conferences
Keywordsتراکم گیاهی, تنوع زیستی, شاخص غنا, شاخص یکنواختی, منطقه احیایی, هلالی آبگیر

Abstract

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هلالی آبگیر بر تراکم و تنوع گیاهی در یک منطقه احیایی انجام شد. دو سایت مشخص شامل داخل منطقه احیایی و خارج از آن (شاهد) انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از روش ترانسکت استفاده شد و تعداد پایه‌های گیاهی در طول ترانسکت‌ها شمارش گردید. گونه‌های گیاهی شناسایی شدند تا امکان محاسبه شاخص‌های غنا، تنوع، غالبیت و یکنواختی فراهم شود. شاخص‌های غنای گونه‌ای کل و مارگالف، شاخص‌های تنوع شانون-وینر، سیمپسون و آلفای فیشر، شاخص‌های غالبیت و یکنواختی (شامل سیمپسون، برگر-پارکر و پیلو) و شاخص‌های تنوع بتا (ویتاکر، هاریسون، ویلسون-شمیدا، راتلج، ویلیامز و کدی) برای ارزیابی دقیق وضعیت جامعه گیاهی محاسبه شدند. برای مقایسه تراکم گیاهی بین داخل و خارج منطقه احیایی، از آزمون تی استیودنت با نمونه‌های مستقل استفاده شد و شاخص‌های غنا، تنوع، غالبیت و یکنواختی با آزمون ناپارامتریک جایگشت بررسی گردید. شاخص‌های تنوع بتا برای ارزیابی تغییر ترکیب گونه‌ای بین سایت‌ها به کار رفتند. تمامی محاسبات آماری با نرم‌افزار R و Jamovi انجام شد و نمودارهای جعبه‌ای برای نمایش تفاوت تراکم گیاهی ترسیم شدند. نتایج نشان داد که اثر هلالی آبگیر بر تراکم گیاهی معنی‌دار است (t = 3.75, p ≤ .05)، به طوری که تعداد پایه‌های گیاهی داخل منطقه احیایی (159 پایه) تقریباً دو برابر بیرون منطقه احیایی (80 پایه) بود. شاخص‌های غنای گونه‌ای کل و مارگالف در داخل هلالی به ترتیب 15 و 27/6 و در خارج هلالی 7 و 37/1بودند، که بیانگر وضعیت پایدارتر و غنای بالاتر جامعه گیاهی داخل منطقه احیایی است. شاخص تنوع شانون-وینر نیز داخل هلالی 99/1و خارج هلالی 18/1 بود. شاخص غالبیت سیمپسون داخل هلالی کمتر (23/0) و یکنواختی پیلو بالاتر (73/0) ثبت شد. شاخص ویتاکر نشان داد که تقریباً 45 درصد گونه‌ها بین دو سایت تغییر کرده‌اند. این نتایج نشان می‌دهد که اجرای هلالی‌های آبگیر موجب افزایش تراکم و تنوع گونه‌ای، کاهش غالبیت گونه‌های غالب و افزایش یکنواختی جامعه گیاهی می‌شود. افزایش تنوع زیستی بهبود شرایط رطوبتی خاک، کاهش تنش آبی و ایجاد ریززیستگاه‌های مناسب برای گونه‌های مرتعی را به دنبال دارد و در نهایت موجب بهبود کارکرد اکوسیستم مرتعی می‌شود.

Paper URL