| نویسندگان | مسلم رستم پور |
| نشریه | مرتع |
| شماره صفحات | 76-90 |
| شماره سریال | ۱۷ |
| شماره مجلد | ۱ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۲۰۲۳ |
| رتبه نشریه | علمی - پژوهشی |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
| نمایه نشریه | isc |
| کلید واژه ها | شدت نمونهبرداری, منحنی تجمع گونهای, روابط کوکران, ضریب تغییرات. |
|---|
چکیده مقاله
تعیین حداقل تعداد واحد نمونهبرداری و حداقل پارامترهای مورد اندازهگیری؛ از ملزومات اساسی اندازهگیری پوشش گیاهی است. روشهای مختلفی برای این منظور، بکار برده میشود. روشهای ترسیمی و شاخصههای آماری، از رایجترین روشها میباشند که بر اساس آن، با اندازهگیری یک یا تعدادی از صفات گیاهی گونه غالب؛ تعداد واحدهای نمونهبرداری، مشخص میگردد. از اینرو، در پژوهش حاضر، دو روش مذکور، در اکوسیستمهای بیابانی زیرکوه خراسان جنوبی با غالبیت گونههای Salsola richteri و Ammotamnus lehmannii، مورد مقایسه قرار گرفت.