بررسی گونه های حساس و مقاوم به آتش سوزی در مراتع زاگرس غربی )مطالعه موردی: تازه آباد سریاس پاوه(

Abstract

آتش سوزی عاملی طبیعی در مراتع به شمار رفته و همانند پوشش گیاهی مؤلفه طبیعی مرتع محسوب میشود. در بسیاری از مراتع و اکوسیستم های طبیعی، آتش سوزی موجب ایجاد ترکیب و ساختار مشخصی در پوشش گیاهی میشود . این تحقبق به منظور بررسی گونههای حساس و مقاوم به آتش سوزی در مراتع زاگرس غربی صورت گرفته است. که برای انجام آن، ابتدا از طریق بازدیدهای صحرایی، محدودهی کاری شامل منطقه آتش سوزی شده و شاهد شناسایی شده است. سپس نمونه برداری به روش سیستماتیک تصادفی و با استفاده از روش پلات اندازی انجام گرفت. اندازه پلاتها بر اساس روش سطح حداقل و تعداد آنها از روش آماری به 1/5 متر × دست آمد. در هر یک از مناطق مورد مطالعه، تعداد 03 پلات مستطیلی شکل به اندازه 1 به صورت سیستماتیک تصادفی )مجموعاً 03 پلات( مستقر و اطلاعات مربوط به درصد پوشش، خاک لخت، لاشبرگ و تراکم و تعداد پایههای هر یک از گونههای موجود در پلات شمارش و یاداشت گردید سپس از طریق منابع موجود هر یک از این گونهها شناسایی شود. پس از برداشت اطلاعات صحرایی، برای مقایسه خصوصیات پوشش گیاهی بین دو منطقه، از آزمون یو من ویتنی استفاده شد. نتایج نشان داد بعضی از گونه ها بخصوص گونه های علفی، تراکم و تعداد پایه های آنها به طور معنیداری در منطقه آتش سوزی افزایش پیدا کرده ولی در منطقه شاهد تراکم و تعداد پایههای بوتهایها بیشتر بوده و گونههای گندمی نسبت به آتشسوزی تغییرات معنیداری نداشته، در مناطق آتشسوزی گونههای گیاهی Taeniatherum crinitum و Vicia peregrina جزء گونه های غالب منطقه و در منطقه شاهد گونه های Taeniatherum crinitum و Echinops robustus جزء گونه های غالب منطقه محسوب شده. که با توجه به این یافته میتوان نتیجه گرفت که گونه Vicia peregrine که جزء پهن برگان علفی است نسبت به آتش واکنش نشان داده و در منطقه آتش سوزی افزایش داشته در حالی که در منطقه شاهد گونه Echinops robustus حضور بیشتری داشته همچنین میتوان نتیجه گرفت که گونه Taeniatherum crinitum که در دسته گونه های گندمیان قرار دارد نسبت به آتش سوزی واکنشی نشان نداده و جزء گونه های خنثی در برابر آتش سوزی محسوب میشود