بازتاب فقر و مشکلات اقتصادی ایران در شعر عصر مشروطه و اوایل پهلوی

چکیده مقاله

یکی از درونمایه‌های مهم شعر دورۀ مشروطیت و اوایل دورۀ پهلوی بازنمایی فقر و فلاکت و مشکلات اقتصادی است و بازشناسی ابعاد این موضوع مطالعه‌ای در حوزۀ کلی جامعه‌شناسی ادبیات است. بر اساس نظریۀ پیربوردیو جامعه‌شناس فرانسوی که افراد را پیوسته در حال کنش می‌داند، بازتاب فقر و فلاکت و مشکلات اقتصادی نیز نوعی کنش اجتماعی در میدان آموزش و رسانه محسوب می‌شود و تفکر و منش شاعران این دوره را نشان می‌دهد. این مطالعۀ توصیفی- تحلیلی نشان می‌دهد که شاعران شاخص دورۀ مشروطیت و اوایل عصر پهلوی همواره به بازنمایی واقعیت تلخ فقر و فلاکت و افلاس و بیچارگی، فاصلۀ تلخ طبقاتی، ستمدیدگی طبقات فرودست جامعه از مالکان و طبقات فرادست، غفلت وکلای مجلس و مسؤولان کشور از حال و روز مردم توجه داشته‌اند و گاه مانند یک رسانه اجتماعی گرانی موردی اجناس مورد نیاز مردم را نیز بازتاب داده‌اند.