| نویسندگان | محمدعلی بهدانی,غلامرضا دره کی,مرتضی اسمعیل نژاد,محمدحسن سیاری زهان |
| نشریه | اکولوژی انسانی |
| شماره صفحات | 1805-1822 |
| شماره سریال | ۴ |
| شماره مجلد | ۱۳ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۲۰۲۶ |
| نوع نشریه | الکترونیکی |
| کشور محل چاپ | ایران |
| نمایه نشریه | isc |
| کلید واژه ها | نهبندان عملگر گاما تناسب اراضی آنغوزه (Ferula assa, foetida) تصمیمگیری چندمعیاره |
|---|
چکیده مقاله
آنغوزه (Ferula assa-foetida L.) از گونههای دارویی- صنعتی کلیدی ایران است که توسعه کشت آن میتواند همزمان به حفاظت رویشگاههای طبیعی، اشتغال محلی و کاهش خامفروشی کمک کند. این پژوهش با هدف ارزیابی مکانیِ تناسب اکولوژیکی برای استقرار و توسعه آنغوزه در شهرستان نهبندان و ارائه «نقشه عمل» برای تصمیمگیری اجرایی انجام شد. دادههای توپوگرافی از DEM با تفکیک ۳۰ متر، اقلیم ۱۵ساله (بارندگی، دما و رطوبت)، و دادههای خاک سطحی (۰–۳۰ سانتیمتر: بافت، pH، EC، ماده آلی، نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهک، گچ و رطوبت اشباع) گردآوری و به شبکه ۳۰ متری همسانسازی شد. نرمالسازی لایهها با توابع فازی مناسب (fuzzy large/small/medium/optimum) انجام گرفت. وزندهی معیارها با AHP بر پایه قضاوت ۱۵ خبره و در نرمافزار Expert Choice محاسبه شد (CR=0.05<0.1). همپوشانی نهایی با عملگر گاما در ArcGIS Pro 3.4 (γ=0.8) و طبقهبندی Jenks بهدست آمد. «بارندگی» با وزن نسبی 0.219 مؤثرترین عامل بود؛ پس از آن «ارتفاع» (0.146) و «دما/LST» (0.120) قرار گرفتند. بسته بافت خاک سهم میانمرتبهای داشت (شن 0.073، سیلت 0.040، رس 0.022) و شاخصهای اصلاحگر شامل رطوبت اشباع (0.066) و جهت شیب (0.061) طبقات را تعدیل کردند. در شیمی خاک،pH (0.059) و شوری (EC=0.045) کانونهای محدودکننده موضعی را مشخص ساختند؛ عناصر غذایی نیتروژن (0.034)، پتاسیم (0.019) و فسفر (0.010) و نیز آهک (0.011) و گچ (0.007) نقشی ثانوی و قابل مدیریت داشتند. نقشه نهایی، هستههای «خیلی مناسب/ مناسب» را عمدتاً در کمربندهای کوهپایهای شمال و برآمدگیهای مرکزی– شرقی نشان داد؛ در مقابل، دشتهای جنوب و جنوبغرب به دلیل همزمانی کمبارشی، LST بالا و در برخی نقاط بافت فوقشنی/ شوری در طبقات «متوسط تا ضعیف» قرار گرفتند. اسکلت مکانیِ تناسب آنغوزه در نهبندان با سه ستون «بارش– ارتفاع– دما» بنا و با «بافت– شیمی خاک– جهت شیب» تراش میخورد. بر این اساس، تمرکز سرمایهگذاری و ترویج در جزایر «خیلی مناسب/ مناسب» شمال و شرق، و ارتقای پهنههای مرزی با مداخلات هدفمند متناسب با «عامل محدودکننده» (کاهش شوری/ قلیاییت، بهینهسازی بافت و رطوبت خاک، انتخاب جهات آفتابگیر) توصیه میشود. برونداد این مطالعه، علاوه بر کاهش فشار برداشت از رویشگاههای طبیعی، زمینه مکانیابی حلقههای فرآوری و کاهش خامفروشی را فراهم میکند و الگوی قابل تعمیمی برای استانهای هماقلیم ارائه میدهد.
لینک ثابت مقاله