| Authors | سیدمحمد تاجبخش فخرآبادی |
|---|
| Conference Title | هشتمین همایش ملی سامانه های سطوح آبگیر باران |
|---|
| Holding Date of Conference | 2019-11-26 |
|---|
| Event Place | مشهد |
|---|
| Page number | 0-0 |
|---|
| Presentation | POSTER |
|---|
| Conference Level | Internal Conferences |
|---|
| Keywords | فناوری بومی, آبانبار, استحصال آب باران, شهرستان بستک, طبیعت پایدار( |
|---|
Abstract
آبانبارها نمونه بارز دانش بومی مردم هر منطقه بودهاند، شناخت بهتر آنها موجب شناخت بهتر اصول
فناوری بومی و دستیابی به دانش پایدار استحصال آب باران در بناهای امروزی میگردد. آبانبارها آثار
ارزشمندی هستند که به خوبی ابعاد فرهنگی و زیستی نیاز به آب را با ملاحظات سازهای، اقلیمی و
خلاقیتهای هنری پیوند زدهاند. آبانبارها دارای ابعاد فرهنگی و اجتماعی میباشند . به عنوان یک
ساختار شهری که از گذشته به جا ماندهاند. تجربه گران سنگی از هنر و ارزش اعتقادی مردم این منطقه
است که میتوان به عنوان یک سازه بومی استحصال آب باران و تلفیق آن با دانشهای نوین امروزی
استفاده نمود. منطقه بستک در زمینه برخورداری از سفرههای زیرزمینی آب شیرین یکی از محرومترین
مناطق کشور است و مردمان پیش از این با بهرهوری از استعدادهای ذاتی خود در ساخت قنات و
آبانبارها، توانسته بودند مشکلات مربوط به کمبود سالانه آب را برطرف سازند، ولی با این حال مشکل
همچنان باقی است. استفاده از آبانبار هم اکنون نیز امری عادی است. از مقدار آبانبارهای موجود در
این منطقه میتوان دریافت که مردم این سرزمین در جدالی با دیو خشکسالی به سر میبرند و آسمان این
شهر بخیلتر از آن است که مردم از جهت آب آسوده خاطر باشند. استحصال آب براین اصل استوار است
که آب دریافتی در مناطقی از زمین که ممکن است ربای کشت گیاهان ناکافی یا نامرغوب باشد،
جمعآوری شده و به بخشهای دیگر منطقه اضافه شود. در مناطقی مطرح میشود که سهم اندکی از
بارندگی را دریافت میکنند و معمولا این مقدار بسیار کم بوده و پاسخگوی نیاز گیاهان برای تولید
محصول نمیباشد. اجرای طرح آب باران سبب میشود تا آب مورد نیاز در دسترس قرار گیرد
