اعتبارسنجی الگوی پیشایندها و پسایندهای یادگیری خودتنظیمی کارکنان آموزش و پرورش

Abstract

هدف: یادگیری خودتنظیمی در بهبود فعالیت‌های کارکنان آموزش و پرورش نقش بسزایی دارد. این نوع یادگیری به کارکنان این امکان را می‌دهد که توانایی‌ها و دانش خود را به طور مستقل توسعه دهند. لذا پژوهش حاضر با هدف اعتیارسنجی الگوی پیشایندها و پسایندهای یادگیری خودتنظیمی کارکنان آموزش و پرورش تدوین گردیده است. روش: استراتژی تحقیق پیمایشی و روش پژوهش کمی است. جامعه ی آماری پژوهش کارکنان آموزش و پرورش استان خراسان جنوبی به تعداد 551 نفر بوده اند که از این تعداد 224 نفر به عنوان نمونه ی آماری به روش تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته با 106گویه می باشد. برای تحلیل داده های این پژوهش از نرم افزار spss و نرم افزار پی ال اس استفاده شده است. یافته ها: یافته های تحقیق در الگوی موردنظر شامل 15مضمون سازمان دهنده و 169مضمون پایه می باشد. نتایج داده ها نشان داد که الگوی مذکور از اعتبار لازم برخوردار است. نتیجه گیری: بنابراین شناسایی این عوامل، نقشی اساسی در توانمندسازی کارکنان آموزش و پرورش دارد. کارکنانی که قادرند اهداف یادگیری خود را تعیین کنند، فرآیند یادگیری‌شان را نظارت و ارزیابی نمایند و با بهره‌گیری از راهبردهای شناختی، فراشناختی، رفتاری و انگیزشی به‌طور مستمر مسیر رشد حرفه‌ای خویش را مدیریت کنند، از اثربخشی شغلی و حرفه‌ای بیشتری برخوردار خواهند بود. بنابراین توجه جدی به تقویت این مهارت در کارکنان و فراهم آوردن بسترهای سازمانی لازم برای پرورش آن، می‌تواند راهبردی مؤثر برای ارتقای اثربخشی فردی و سازمانی در نظام آموزشی کشور باشد.