ارزیابی قابلیت هضم برون‌تنی ماده خشک دو گونه ریزجلبک برای تغذیه دام

Abstract

این پژوهش با هدف بررسی اثر نوع و سطح ریزجلبک بر قابلیت هضم برون‌تنی ماده خشک در نشخوارکنندگان انجام شد. در این آزمایش از دو نوع ریزجلبک شامل اسپیرولینا (Spirulina platensis)، کلرلا (chlorella vulgaris) در سطوح مختلف (0، 1، 2 و 3 درصد) به‌صورت افزودنی استفاده گردید. در زمان‌های ۸، ۱۲ و ۲۴ انکوباسیون از هر تیمار ۳ تکرار برای اندازه‌گیری قابلیت هضم ماده خشک استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین قابلیت هضم ماده خشک در ساعت 24 مربوط به تیمار حاوی اسپیرولینا بود (05/0>P). همچنین افزایش سطح ریزجلبک تأثیر معنی‌داری بر قابلیت هضم برون‌تنی ماده خشک در ساعت‌های مختلف دارد(05/0>P). قابلیت هضم ماده خشک در ساعت 24 و کل با افزایش سطح جلبک به طور معنی‌دار کاهش یافتند (05/0>P)، به‌طوری که بالاترین سطح ریزجلبک کمترین مقادیر قابلیت هضم ماده خشک را نشان داد. در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که اگرچه افزایش سطح استفاده از ریزجلبک تا ۳ درصد منجر به کاهش معنی‌دار قابلیت هضم ماده خشک شد، ولی کاربرد آن در سطوح پایین‌تر (۱ تا ۲ درصد) به‌ویژه با استفاده از جلبک اسپیرولینا، می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر برای بهبود قابلیت هضم و بهینه‌سازی بازده فرآیند تخمیر شکمبه در نشخوارکنندگان مورد توجه قرار گیرد.