CV


FA
Moslem Bashtani

Moslem Bashtani

Professor

دانشکده/پردیس: Agriculture

گروه/دانشکده Animal Sciences

Degree: Doctoral

CV
FA
Moslem Bashtani

Professor Moslem Bashtani

دانشکده/پردیس: Agriculture - گروه/دانشکده Animal Sciences Degree: Doctoral |

اثر فرآیندهای حرارتی تف دادن و اکسترود کردن بر ترکیب شیمیایی، بخش های تجزیه پذیری و قابلیت هضم روده ای ماده خشک و پروتئین خام دانه سویا به روش کیسه های نایلونی

Authorsمسلم باشتنی
Journalپژوهشهای علوم دامی ایران
Page number399-412
Serial number۱۱
Volume number۴
Paper TypeFull Paper
Published At۲۰۲۰
Journal GradeScientific - research
Journal TypeElectronic
Journal CountryIran, Islamic Republic Of
Journal Indexisc
Keywordsاکسترود کردن, پروتئین قابل متابولیسم, تف دادن, دانه سویا, فعالیت اورهآز

Abstract

این پژوهش به منظور بررسی اثر فرآیندهای حرارتی تف دادن و اکسترود کردن بر ترکیب شیمیایی، بخشهای تجزیه پذیری و قابلیت هضم رودهای ماده خشک و پروتئین خام دانه سویا انجام شد. ترکیب شیمیایی، بخشهای نیتروژندار، فعالیت اورهآز، پروتئین قابل متابولیسم، خصوصیات تجزیه پذیری و قابلیت هضم شکمبهای رودهای ماده خشک و پروتئین خام دانه سویای خام و عمل آوری شده تعیین شد. در طی فرآیند اکسترود 150 درجه سانتیگراد عمل آوری شد. در فرآیند تف دادن، دانه سویا به مدت 15 دقیقه در دمای - 20 ثانیه در دمای 160 - کردن، دانه سویا به مدت 30 145 درجه سانتیگراد حرارت داده شد و به مدت 45 دقیقه داخل مخزن نگهدارنده جهت ذخیره سازی حرارتی باقی ماند. فراسنجههای تجزیه پذیری 24 و 48 ساعت در شکمبه 2 رأس گاو براون سوئیس دارای فیستولا اندازهگیری شد. نتایج نشان ،16 ،8 ،4 ، نمونهها پس از انکوباسیون به مدت صفر، 2 داد فرآیند تف دادن و اکسترود کردن با کاهش میزان رطوبت سبب افزایش درصد ماده خشک دانه سویا گردید اما تغییر محسوسی بر دیگر ترکیب ات شیمیایی (پروتئین خام، چربی خام، خاکستر، فیبر نامحلول در شوینده خنثی، فیبر نامحلول در شوینده اسیدی) دانه سویا نداشت. عمل آوری حرارتی سبب افزایش میزان پروتئین حقیقی دانه سویا شد و میزان نیتروژن نامحلول در شوینده خنثی دانه سویا را نیز تحت تأثیر قرار نداد. همچنین ممانعت کننده اوره آز دانه سویا غیر فعال شد که در نتیجه سبب افزایش قابلیت هضم پروتئین رودهای گردید و در اثر عمل آوری حرارتی نیز میزان پروتئین قابل متابولیسم دانه سویا به طور معنی داری افزایش یافت. بنابراین فرآیند تف دادن و اکسترود کردن بخش سریع تجزیه و ثابت نرخ تجزیه ماده خشک و پروتئین خام دانه سویا را کاهش داد و با کاهش در میزان ناپدید شدن شکمبهای و افزایش قابلیت هضم بعد از شکمبهای ماده خشک و پروتئین خام دانه سویا تجزیه پذیری دانه سویا بهبود یافت. بنابراین فرآیندهای حرارتی تف دادن و اکسترود کردن راهبرد مناسبی در کاهش تجزیه پذیری شکمبه ای دانه سویا و تامین پروتئین عبوری مورد نیاز گاوهای شیری میباشد. عمل آوری حرارتی میتواند با حفاظت پروتئین دانه سویا از دسترسی میکروبها در شکمبه، روش مؤثری در افزایش بازده استفاده از پروتئین با ارزش دانه سویا باشد.