بررسی برخی مختصات نحوی و آوایی گویش قاین

Abstract

گویش شناسی یکی از شاخه های عملی زبان شناسی است که هدف آن گرداوری وتوصیف علمی گویش ها می باشد. بررسی و توصیف گویش قاین نه تنها در زنده نگه داشتن این گویش و فرهنگ مردم این دیار نقش به سزایی دارد، بلکه می تواند در بر طرف کردن مشکلاتی که در فهم متون کهن فارسی وجود دارد از آن سود جست، زیرا این گویش و به طور کلی گویش های خراسان ادامه فارسی قرون چهارم، پنجم و ششم هجری هستند که زبان مردم قاین نزدیک و شبیه به زبان هراتیان بوده که ننشانه ی حفظ هویت ملی است. در این مقالع سعی شده استکه پس از آشنایی مختصری با شهر قاین، برخی از مختصات نحوی و آوایی این گویش ببرسی شود که در آن به صرف افعال در سه زمان گذشته، حال وآینده و همچنین تغییرات آوایی برخی واژگان پرداخته شده است. برای گذشته هفده نوع فعل، برای حال سه نوع و برای آینده شش نوع فعل را در این گویش می توان بازشناخت که به تفصیل گونه های لازم و متعدی آن شرح داده شده است و مشاهده خواهد شد که برخی از زمان های افعال در فارسی معیار، متروک شده اند.