ارزش غذایی سیلاژ محتویات شکمبه گوسفند فرآوری شده در مقایسه با سیلاژ ذرت

چکیده مقاله

مقدمه: صنعت در حال رشد دامپروری حجم عظیمی از ضایعات را تولید می¬کند که به طور فزآینده¬ای باعث مشکلاتی هم برای انسان و هم محیط زیست شده است. در حال حاضر محققین بر این عقیده هستند که ضایعات تولید شده در صنعت دامپروری را می¬توان به خوراک دام تبدیل کرد. یکی از مهم¬ترین این ضایعات محتویات شکمبه در زمان کشتار می¬باشد. سیلو کردن محتویات شکمبه با محصولات جانبی کشاورزی و صنعتی قابلیت هضم آنها را افزایش می¬دهد. بنظر می¬رسدکه با فرآوری محتویات شکمبه بعد از کشتار می¬توان ارزش غذایی آن را افزایش داد و به عنوان یک خوراک جایگزین با هزینه¬های تمام شده بسیار پایین در تغذیه دام استفاده کرد. مواد و روش ها: محتویات شکمبه گوسفند بلافاصله بعد از ذبح دام¬ها، از کشتار صنعتی شهرستان بیرجند جمع آوری شد. سپس این محتویات به وسیله پارچه صاف شد. به منظور سیلو کردن محتویات شکمبه بعد از صاف کردن با همان رطوبت اولیه در کیسه¬های پلاستیکی به صورت دستی فشرده سازی و سیلو شد. تیمارهای آزمایشی شامل (1) سیلو محتویات شکمبه گوسفند (شاهد)، (2) سیلو محتویات شکمبه گوسفند + صفر درصد تفاله پوست انار + 10 درصد بستر جوجه گوشتی ، (3) سیلو محتویات شکمبه گوسفند + 20 درصد تفاله پوست انار + 10 درصد بستر جوجه گوشتی ، (4) سیلو محتویات شکمبه گوسفند + 20 درصد تفاله پوست انار+ صفر درصد بستر جوجه گوشتی، (5) سیلو ذرت بود. آنالیز تقریبی نمونه¬های بدست آمده بر اساس متود AOAC انجام شد. نتایج و بحث: بر اساس نتایج بدست آمده درصد ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام، خاکستر، دیواره سلولی، دیواره سلولی فاقد همی سلولز، pH و نیتروژن آمونیاکی در همه تیمارها تفاوت معنی¬داری با سیلو ذرت نشان داد. این رابطه بیشترین و کمترین درصد ماده خشک و پروتئین خام در تیمار 3 که با 20 درصد تفاله پوست انار و 10 درصد کود مرغی فرآوری شده بود و سیلو ذرت به ترتیب مشاهد شد. درصد خاکستر در تیمارهای 3 و 4 روند افزایشی داشته است. درصد پایین¬تر ADF و NDF در سیلاژ محتویات شکمبه گوسفند فرآوری شده با تفاله پوست انار و کود مرغی به صورت هم¬زمان نشان دهنده مناسب بودن این افزودنی¬ها به سیلو کردن محتویات شکمبه و استفاده به عنوان خوراک در تغذیه نشخوارکنندان می¬باشد. نتیجه گیری کلی: نتایج تحقیق حاضر نشان می¬دهد سیلو کردن محتویات شکمبه با تفاله پوست انار و بستر جوجه¬های گوشتی منجر به بهبود ترکیب شیمیایی و افزایش ارزش غذایی آنها شده و بنابراین می¬توان از آنها به عنوان یک منبع خوراکی جایگزین با هزینه بسیار پایین در تغذیه نشخوارکنندگان استفاده کرد و از آلودگی¬های زیست محیطی ناشی از دفع این ضایعات جلوگیری کرد.