اثرات تغذیه ای تفاله هسته آلبالو (pruns cerasus) بر شاخص های آنتی اکسیدانی میش های نژاد کردی پیرامون زایش

چکیده مقاله

مقدمه: استفاده از مواد خوراکی که رقابتی با زنجیره¬ی غذایی انسانی ندارد، بهترین راهکار برای تغذیه¬ی حیوانات اهلی با هدف تأمین مواد مغذی است و کاهش هزینه¬های موجود است. در این راستا استفاده از منابع علوفه¬ای با کیفیت پایین و بقایای صنایع غذایی و کشاورزی در تغذیه نشخوارکنندگان مورد توجه متخصصین تغذیه دام قرار گرفته است. هسته یکی از فراورده¬های فرعی آلبالو می¬باشد که مقادیر زیادی از آن در کارخانه¬های فرآوری دوریخته می¬شود. این مقادیر بالا به عنوان پسماند مشکلاتی برای دفع با خود به همراه دارد. با این حال، ترکیب شیمیایی هسته آلبالو ترش نمایانگر یک ماده با ارزش بالقوه می¬باشد. هسته آلبالو می¬تواند به عنوان منبع پروتئین، فیبر، چربی و پلی فنول در جبره استفاده شود. بنابراین با توجه به اینکه اطلاعات اندکی در مورد ارزش کاربردی هسته آلبالو و نقش تغذیه ای و آنتی اکسیدانی آن در تغذیه دام موجود است، هدف از این تحقیق بررسی اثر استفاده از هسته آلبالو در جیره گوسفند بر شاخص های آنتی اکسیدانی می باشد. مواد و روش ها: این آزمایش در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند انجام شد. هسته آلبالو از کارخانه¬ی فرآوری آلبالو در شهر مشهد تهیه شد. 20 راس میش کردی با میانگین وزن اولیه 09/8 ± 49/47 کیلوگرم و میانگین نمره وضعیت بدنی 316/0±925/2 انتخاب و به 4 گروه 5 رأسی بر اساس وزن و نمره وضیت بدنی تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) شاهد (فقط جیره پایه)، 2) جیره پایه + 4 درصد تفاله هسته آلبالو، 3) جیره پایه + 8 درصد تفاله هسته آلبالو، 4) جیره پایه + 12 درصد تفاله هسته آلبالو بود. در جیره¬های غذایی، سبوس گندم جایگزین تفاله هسته آلبالو شد. طول دوره آزمایش از 21 روز قبل از زایمان تا 21 روز پس از زایمان ادامه داشت. نمونه¬گیری خون در روزهای 21-، 14-، 7-، صفر، 7، 14 و 21 روز نسبت به زایمان انجام شد. نتایج و بحث: نتایج نشان داد اثر سطوح مختلف تفاله هسته آلبالو بر آنزیم¬های کبدی و شاخص¬های سامانه آنتی اکسیدانی میش¬های کردی پیرامون زایش معنادار است. بر اساس نتایج بدست آمده، اثر سطوح مختلف تفاله هسته آلبالو بر غلظت آسپارتات آمینوترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز تأثیری نداشتند. اما غلظت آلانین آمینوترانسفراز، ظرفیت آنتی¬اکسیدانی کل و مالون دی آلدهید بین تیمارها معنی دار بود (05/0 > P). غلظت مالون دی¬آلدهید سرم با افزایش تفاله هسته آلبالو در جیره کاهش و ظرفیت آنتی اکسیدانی افزایش یافت (05/0 > P). مکانیسم اثر آنتی اکسیدان¬های غذایی در تقویت ظرفیت آنتی اکسیدانی بدن مشخص نیست، اما احتمالاً با خنثی سازی اکسیدان¬ها میزان پراکسیداسیون بدن را کاهش می¬دهند و این به عنوان منبع کمکی برای دفاع آنتی اکسیدانی بدن محسوب می¬شود. نتیجه گیری کلی: با توجه به اثرات مثبت تغذیه تفاله هسته آلبالو بر شاخص¬های آنتی اکسیدانی میش¬های دوره انتقال، می¬توان از تفاله هسته آلبالو در تغذیه دام به عنوان منبع خوراکی جایگزین ارزان قیمت استفاده کرد. این فرآورده فرعی نه تنها هزینه¬های تغذیه را کاهش می¬دهد بلکه می تواند از آلودگی¬های زیست محیطی ناشی از دفع این محصولات نیز می تواند جلوگیری نماید.