آسیب‌شناسی آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان: رویکرد پدیدارشناسانه

چکیده مقاله

هدف: پژوهش حاضر، باهدف شناسایی آسیب‌های آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی انجام شد. روش کار: این پژوهش؛ ازنظر هدف در ذیل پژوهش‌های کاربردی است که به روش کیفی انجام‌شده است. شرکت‌کنندگان این پژوهش شامل کلیه اساتید دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی در سال تحصیلی02-1401 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند 17 نفر به‌عنوان شرکت‌کننده انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و فرایند انجام مصاحبه تا اشباع نظری ادامه یافت. روایی ابزار اندازه‌گیری با استفاده از روش توافق کدگذاران مورد تأیید واقع شد و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از رویکرد نظام‌مند و تحلیلی اشتراس و کوربین استفاده شد. داده‌ها در قالب کدهای باز، کدهای محوری و کدهای انتخابی و نرم‌افزار MAXQDA12 تحلیل شد. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که آسیب‌های وارده بر آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان را می‌توان در قالب 30 کدباز، 12 کد محوری (اساتید، دانشجویان، سامانه، طراحی، نیروی انسانی متخصص، تصمیم‌گیری، ارزیابی عملکرد، عدم نهادینه‌سازی، فقدان اخلاق حرفه‌ای، مدیریتی، توزیعی و زیرساختی) و 4 کد انتخابی (اجرایی، مدیریتی، فرهنگی و فناوری) طبقه‌بندی کرد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، توسعه آموزش الکترونیکی و فناوری‌های آن در دانشگاه فرهنگیان امری زمان‌بر و مستلزم حل بسیاری از مسائل است، اما اولین گام در این زمینه، فراهم ساختن زیرساخت آموزشی الکترونیکی و نهادینه‌سازی فرهنگ آموزش الکترونیکی است.