تأثیر اغتشاشات وستیبولاری بر فعالیت الکتریکی عضلات منتخب اندام تحتانی کودکان فعال در فاز اتکا راه رفتن

Abstract

هدف سیستم وستیبولار یکی از مؤلفه‌های حفظ تعادل است که اغتشاش آن می‌تواند بیومکانیک راه رفتن را تحت تأثیر قرار دهد. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر اغتشاشات وستیبولاری بر فعالیت الکتریکی عضلات منتخب کودکان فعال در فاز اتکا راه رفتن بود. روش‌ها مطالعه حاضر بر روی 30 نفر از پسران با دامنۀ سنی 7 تا 11 سال شهر تهران انجام گرفت که به روش نمونه‌گیری در دسترس برای پژوهش انتخاب شده بودند. در این مطالعه برای اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی عضلات منتخب اندام تحتانی آزمودنی‌ها از دستگاه EMG 8 کاناله تحت چهار شرایط حسی مختلف (راه رفتن با چشمان باز، راه رفتن با چشمان بسته، راه رفتن با چشمان باز با اغتشاش وستیبولار و راه رفتن با چشمان بسته با اغتشاش وستیبولار) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و مانووا با سطح معناداری (p ≤ 0.05 ) مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها تغییر در عملکرد عضلات دوسر رانی (p = 0.001)، نعلی (p = 0.001) و پرونئوس لونگوس (p = 0.034) در شرایط مختلف راه رفتن معنادار بود. ولی در عضلات راست رانی (p = 0.304)، بخش داخلی دوقلو (p = 0.222) و تیبیالیس قدامی (p = 0.054) تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری با توجه به نتایج به‌دست‌آمده از مطالعه حاضر به نظر می‌رسد عدم تعادل ناشی از اغتشاشات وستیبولار می‌تواند باعث برخی تغییرات در عملکرد عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن شود که در بلند مدت ممکن است الگوی راه رفتن فرد را دچار اختلال ‌کند. همچنین نتایج به‌دست‌آمده می‌تواند ضرورت توجه به تقویت این حس را در کودکان مهم تلقی کند که در سالمندی با خطرات کمتری مواجه شوند.