تاثیر درمان اکت و فراتشخیص بر اجتناب تجربهای و کیفیت زندگی بیماران لوپوس اریتماتوز سیستمیک

Abstract

زمینه و هدف: بیماران لوپوس اریتماتوی سیستمیک یکی از بیماری‌های مزمن و ناتوان کننده است با ایجاد اضطراب در فرد باعث نگرانی و تنش در پاسخ به شرایط تهدید کتتده می‌گردد. لذا استفاده از روان‌درمانی‌های مناسب در جهت کاهش پیامدهای روانشناختی این بیماری اهمیت فراوانی دارد. پژوهش حاضر به منظور تعیین تاثیر درمان اکت و فراتشخیص بر اجتناب تجربه‌ای و کیفیت زندگی بر بیماران لوپوس اریتماتوی سیستمیک اجرا شد. روش کار: پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوی سیستمیک سال 1399 در کلینیک روماتولوژی بیمارستان امام علی زاهدان و مطب‌های خصوصی روماتولوژی بود که تعداد 45 نفر بر اساس روش نمونه گیری هدفمند در دو گروه آزمایشی (اکت و فراتشخیص) و یک گروه (کنترل) جایگزین شدند. از مقیاس کیفیت زندگی لوپوس مکیل هوم و همکاران (2007) و اجتناب تجربه‌ای پذیرش و عمل بونز و همکاران (2011) جهت جمع آوری داده‌ها استفاده گردید. از مداخله درمانی اکت هیز و همکاران (2011) و درمانی فراتشخیصی یکپارچه بارلو و همکاران (2017) شامل 10جلسه 60 دقیقه‌ای هفته‌ای 2بار استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج حاکی از تفاوت معنادار میان میانگین‌های پس‌آزمون گروه آزمایش و کنترل بود؛ بدین معنی که آموزش درمان اکت و فراتشخیص می‌تواند میزان اجتناب تجربه‌ای و نیز را بهبود دهد (001/0>p). نتیجه‌گیری: ازین رو پیشنهاد می‌شود از این روش‌ها در کنار سایر روش‌های درمانی برای بهبود کیفیت زندگی و اجتناب تجربه‌ای استفاده نمود.