بررسی یک واژه از تفسیر ابوالفتوح رازی ذیل آیات 27 تا 31 سوره¬ی مبارکه مائده: تَبَه، تیه، بُتِّه، تیر

چکیده مقاله

تفسیر قرآن شیخ ابوالفتوح رازی یکی از کهن¬ترین تفاسیر فارسی شیعی کلام الله مجید است. آشنایی عمیق مولف کتاب با زبان¬های عربی و فارسی توأم با دقت وی در گزینش برابرنهادهای فارسی باعث شده است که این کتاب علاوه بر ارزش¬های کلامی و روایی، از جایگاه ادبی ویژه¬ای نیز برخوردار باشد. این اثر از زمان تألیف، بارها نسخه برداری، تصحیح و چاپ شده است. در مقاله¬ی حاضر به بررسی معنایی یک واژه از این تفسیر ذیل آیات 27 تا 31 سوره¬ی مبارکه¬ی مائده پرداخته شده و پیرامون آن بحث شده است. جهت بررسی دقیق واژه¬ی مورد نظر، ابتدا چهار نسخه¬ی خطی و چهار نسخه¬ی چاپی تفسیر شیخ ابوالفتوح رازی مورد مقابله¬ قرار گرفتند. نتیجه¬ی حاصل از بررسی¬ها نشاندهنده¬ی آن بود که لغت صحیح مورد استفاد¬ه¬ی شیخ واژه¬ی فارسی تیه است. روش تحقیق در این پژوهش تطبیقی ـ تحلیلی بوده و گردآوری داده¬ها به شیوه¬ی جستجوی کتابخانه¬ای انجام گرفته است.