کورکومین: مروری بر ساختار، منابع گیاهی، زیستدسترسپذیری و مکانیسمهای مولکولی و شواهد بالینی

چکیده مقاله

بهعنوان یکی از مهمترین متابولیتهای ثانویه با خواص ، (Curcuma longa L.) کورکومین، ترکیب فعال اصلی موجود در گیاه زردچوبه فارماکولوژیکی متنوع از جمله ضدالتهاب، آنتیاکسیدان، ضدسرطان و ضدباکتری شناخته شده است. با وجود شواهد متعدد مبنی بر اثرات درمانی کورکومین، زیستدسترسپذیری پایین آن یکی از مهمترین موانع در استفاده دارویی بهشمار میرود. هدف این مقاله بر ساختار، منابع گیاهی، زیستدسترسپذیری و مکانیسمهای مولکولی و شواهد بالینی با استفاده از جدیدترین یافتههای علمی است. در این راستا، مطالعات بالینی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار گرفتهاند. همچنین به سمیت، تداخلات دارویی و چشماندازهای آینده در کاربرد درمانی این ترکیب نیز پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که استفاده از فناوریهای نوین نظیر نانوذرات و لیپوزومها، میتواند نقش مهمی در بهبود اثربخشی درمانی کورکومین ایفا کند. از سوی دیگر، نیاز به مطالعات بالینی با کیفیت بالا برای اثبات قطعی کارایی بالینی این ترکیب همچنان وجود دارد.