ت ثیر تمرینات مقاومتی دایره ای و بی تمرینی پس از آن بر مقادیر پلاسمایی امنتین-1 و ترکیب بدنی دانشجویان دختر دارای اضافه وزن و چاق

نویسندگانمهدی مقرنسی
نشریهپژوهش در ورزش تربیتی
شماره صفحات75-88
شماره سریال۳
شماره مجلد۸
ضریب تاثیر (IF)0.091
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار۲۰۱۵
رتبه نشریهعلمی - پژوهشی
نوع نشریهالکترونیکی
کشور محل چاپایران
نمایه نشریهisc
کلید واژه هاتمرین مقاومتی دایره ای, بی تمرینی, امنتین 4, چاقی

چکیده مقاله

امنتین 4، آدیپوکاینی است که در بافت چربی احشایی بیان و ترشح می شود و حساسیت - انسولینی را افزایش می دهد اما پاسخ آن به تمرینات مقاومتی و بی تمرینی به درستی مشخص نیست . هدف پژوهش حاضر، تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و بی تمرینی پس از آن بر مقادیر پلاسمایی امنتین 4 دختران دارای اضافه وزن و چاق بود. در این پژوهش نیمه تجربی 11 نفر از - = دختران دارای اضافه وزن و چاق به طور تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه تجربی ) 41 n( و = کنترل ) 42 n( تقسیم شدند. گروه تجربی در یک برنامه تمرینی هشت هفته ای و هر هفته چهار جلسه، طبق برنامۀ تمرینی ای با شدت 57 تا 82 درصد 1RM به تمرین پرداختند و پس از آن چهار هفته بی تمرینی را تجربه کردند تا آثار بی تمرینی نیز بررسی شود. خون گیری پس از دوازده - ساعت ناشتایی در مراحل مختلف با شرایط مشابه انجام و مقادیر پلاسمایی امنتین 4 اندازه گیری شد. بر اساس یافته ها هشت هفته تمرین مقاومتی، تغییرات معناداری در همۀ متغیرهای پژوهش ایجاد کرد و پس از چهار هفته بی تمرینی، این مقادیر به سطوح پایه تغییر یافتند که این تغییر نیز 2/ معنادار است ) 27 p< (. در مقایسۀ گروهی نیز در مقادیر BMI 2/245( p= 2/ و 243 p= ( و VO2max 2/211( p= 2/ و 211 p= (، در مرحله پس آزمون و چهار هفته بی تمرینی و در مقادیر - 2/ امنتین 4 در مرحله پس آزمون نسبت به گروه کنترل، تغییرات معناداری دیده شد ) 249 p= .) تمرین مقاومتی با افزایش معنادار امنتین 4، تأثیری پیش گیرانه برای بیماری های قلبی عروقی - داشته، در حالی که با توقف تمرین، سازگاری های مطلوب تمرین از بین می رود و با کاهش معنادار امنتین 4، افراد در معرض عوامل خطرزای قلبی عروقی قرار می گیرند.

لینک ثابت مقاله