نقش میانجی احساس تنهایی در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و قلدری نوجوانان ورزشکار

Abstract

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش حمایت اجتماعی ادراک‌شده و احساس تنهایی در تبیین قلدری نوجوانان ورزشکار بود. این پژوهش به‌صورت توصیفی–همبستگی و با طرح مقطعی روی ۵۰۳ دانش‌آموز ورزشکار ۱۱ تا ۱۸ سال استان خراسان جنوبی انجام شد که به روش در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده (MSPSS)، مقیاس احساس تنهایی دی‌توماتسو (SELSA-S) و مقیاس قلدری ایلی‌نویز (IBS) استفاده شد. یافته‌های پژوهش حاکی از وجود رابطه منفی و معنادار بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و احساس تنهایی و نیز رابطه مثبت و معنادار بین احساس تنهایی و قلدری بود. همچنین، اثر مستقیم حمایت اجتماعی ادراک‌شده بر قلدری معنادار نبود، اما اثر غیرمستقیم آن از طریق احساس تنهایی منفی و معنادار بود که نقش میانجی‌گری احساس تنهایی را تأیید کرد. بر این اساس، تقویت حمایت اجتماعی در خانواده، مدرسه و محیط‌های ورزشی می‌تواند با کاهش احساس تنهایی، در کاهش رفتارهای قلدرانه نوجوانان ورزشکار نقش مؤثری داشته باشد.